อนุทิน #125973

ผวาวิ่งประหวั่นจิต
ไม่ทันคิดก็โศกา 
กอดแก้วขนิษฐา
ฤดีดิ้นอยู่แดดัน ฯ  

นี้แลกาพย์นางลอย 
พระรามโศกกรรแสงศัลย์ 
หลงกลทศกัณฐ์ 
ให้เบญกายมาแปลงกาย 

ลอยทวนกระแสสินธุ์
กระแสธรรมระส่ำสาย 
ลอยรูปละเลงลาย 
บ่มิเห็นทุกปัญหา 
 

นางลอยมาลอยล่อ

มาล้อเล่นเป็นสีดา
แท้คือภาพลวงตา
ให้ประชานิยมชม
       

เจ้าเอยเบญกาย 
เข้าฉุยฉายให้ใครชม 
เป็นเหยื่อแก่ลูกลม
เพราะหลงเล่นเป็นนางลอย 
      
(อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์)

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

...ขอบคุณค่ะ   เตือนสติได้ดีมาก เลยนะคะ....