อนุทิน #125831

อนุทินประจำสัปดาห์ที่ 7 วันที่ 29 มิถุนายน 2556

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ ขอความสันติสุขจงมีแด่ทุกท่าน

ผ่านไป 7 สัปดาห์แล้วกับการฝึกสอนที่โรงเรียนสตรีภูเก็ต มีบุคคลอยู่ท่านหนึ่งที่คอยให้กำลังใจผมตลอดมา คือ คุณแม่ผู้เป็นที่รักของทุกคนในครอบครัว ผมอยากบอกแม่ว่ากำลังใจจากแม่สำคัญมากสำหรับผมแต่ไม่ต้องห่วงครับทุกอย่างราบรื่น

ถึงแม้ในการสอนอาจมีปัญหาบ้าง การจะทำความเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของนักเรียน ม.3 บางทีเราคงต้องนึกย้อนกลับไปตอนเราอยู่ในช่วงนั้น อยู่ในห้องๆหนึ่งที่กำลังเรียนวิทยาศาสตร์อยู่ แต่พอนึกย้อนไป ผมรู้สึกว่าตอนนั้นผมชอบเรียนวิทยาศาสตร์นะ แต่การจะทำความเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของนักเรียนที่ไม่ชอบวิทยาศาสตร์ผมคิดว่าบางทีเราอาจทำความเข้าใจได้ถึงจะเข้าใจได้ไม่หมดก็ตาม บางทีผมอาจทำให้เด็กๆกลุ่มนี้ชอบวิทยาศาสตร์ขึ้นมาก็ได้

กับอาจารย์บางท่านผมก็พยายามทำความเข้าใจท่านอยู่ ในบางเรื่องผมไม่เข้าใจท่าน บางเรื่องท่านก็ไม่เข้าใจผม ถึงจะยากแต่ผมเชื่อว่าเราสามารถทำความเข้าใจกันได้เหมือนที่เราเข้าใจเรื่องทฤษฏีสัมพันธภาพ และผมเชื่อว่าซักวันจะเข้าใจกันดังคำกล่าวที่ว่า ทุกขอบเจตประสานเข้ากันได้ รอการหลอมรวมเป็นหนึ่ง สิ่งหนึ่งอาจหลอมรวมกับอีกสิ่งหนึ่งได้ หากอีกสิ่งหนึ่งเข้าใจถึงการกระทำนั้น

ด้วยความช่วยเหลือจากพระองค์ทุกอย่างต้องผ่านไปได้ด้วยดี อินซาอัลลอฮ 


เขียน:

ความเห็น (0)