อนุทิน #125796

ผู้สูงอายุเป็นผู้ที่ผ่านราตรีมานานย่อมมีประสบการณ์มามาก จิตใจก็สุขุมเยือกเย็น  มีความอดความทนสูง มีความเพียรมาก ถือว่าท่านเหล่านี้เป็นปูนียชบุคคลของประเทศชาติบ้านเมืองและสังคม ในโอกาสบั้นปลายชีวิตก็ยังได้เป็นแบบอย่างตัวอย่างให้กุลบุตรลูกหลาน แสดงถึงความตั้งมั่นในพระรัตนตรัยคือคุณงามความดี เมื่อมีโอกาสมีเวลาก็พากันรวมกลุ่มรวมหมู่รวมคณะมาถือศีลมาปฏิบัติธรรมมาอยู่วัด ทำอย่างนี้ดีมากถูกต้องแล้ว พระพุทธเจ้าท่านสรรเสริญ “เป็นผู้ที่ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าอย่างเป็นประโยชน์สมกับที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์เป็นผู้ที่ประเสริฐ...”

งานหลักของผู้ที่สูงอายุพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าก็คือการทำใจดีใจสบาย ฝึกปล่อยฝึกวางทางจิตใจ

ตั้งแต่เราเกิดมาจนถึงวันนี้น่ะมันก็สะสมอะไรมามาก สะสมทั้งความดีใจเสียใจ  ผ่านวิกฤตการณ์ต่าง ๆ มามากมาย แต่ทุกท่านทุกคนก็ผ่านมาได้ด้วยดี พระพุทธเจ้าท่านถึงให้เราปล่อยเราวางมันไปเสียซึ่งอดีต ถ้าเราไม่ปล่อยไม่วางสิ่งที่เป็นอดีตสิ่งที่ผ่านไปแล้วน่ะ  ก็เปรียบเสมือนเราเดินทางไกลนี้ เรามีรถบรรทุกคันหนึ่งแล้วก็บรรทุกของไปเรื่อย เห็นอะไรก็เก็บใส่รถไปเรื่อย เต็มรถบรรทุกคันหนึ่งก็ต้องเพิ่มรถบรรทุกคันสองคันสามคันสี่คันห้า เดี๋ยวนี้ก็ได้หลายคันรถแล้วนะ


เขียน:

ความเห็น (1)

...สุขภาพแข็งแรงนะคะ...