อนุทิน #125666

สัปดาห์การสอนเริ่มเป็นไปได้ด้วยดีเพราะเมื่อเราสอนหลาย ๆ คาบ ความประหม่าก็จะลดลงแต่เมื่อใดครูพี่เลี้ยงเดินผ่านมา เราจะรู้สึกตื่นเต้น เนื้อเมื่อสอนซ้ำหลายๆ ห้องในเนื้อหาเดิมทำให้เนื้อหาเราก็แม่นขึ้นด้วยบวกกับเราต้องหาความรู้เพิ่มเติม หาหนังสืออ่านเพิ่มเพราะสิ่งที่เด็กควรจะได้รับไม่ใช่แค่ในหนังสือ และสิ่งที่ครูควรรู้ไม่ใช่แค่ในหนังสือเช่นกันเพราะบางครั้งสิ่งที่อยากรู้สิ่งที่เด็กถามมันไม่ได้อยู่ในหนังสือ คำว่าเด็กคือผู้อยากรู้อยากเห็นไปหมด บางครั้งถามนอกเนื้อจากที่เราสอนดังนั้นทุกคำถามที่เด็กถามในฐานะเราคือครูผู้สอนเราต้องหาคำตอบ ณ ตอนนั้นให้ได้ ถ้าเราตอบว่าครูก็ไม่รู้ มันไม่มีในหนังสือ ความเชื่อถือในตัวครูที่เด้กมองก็จะหมดไปทันที ตราบใดที่เรายังยึดอาชีพนี้เราต้องคอยแสวงหาความรู้อยู่ตลอดเวลาความรู้หาซื้อขายไม่ได้ อยากได้ต้องขวนขวายเอง ตราบใดที่โลกยังมีการเปลี่ยนแปลงเราก็ไม่ควรหยุดการศึกษาเพิ่มเติม ได้ประสบการณืเยอะแยะ จากเด็กเองที่ฟ้องได้ตลอดเวลาเราก็คอยแก้ไขให้ตลอดเวลา บวกกับประสบการณืสอน ถือว่าคุ้มสุด ๆ สำหรับอาชีพนี้ ขอบคุณที่คอยสอนในสิ่งที่ถูกต้อง พอมาอยู่ในอาชีพนี้รู้เลยเด็กคือสำคัญที่สุดในฐานะครู ครูคือผู้ชี้ทางความคิดค่ะ

เขียน:

ความเห็น (0)