อนุทิน #125474

| อนุทิน ... ๔๔๔๙ |

"กว่ารู้ค่า"

...

เพียงสักวันฉันหายไปจากโลก
อย่าแกล้งโศกโศกาน้ำตาไหล
ตอนฉันอยู่เธอไม่รู้คุณค่าใจ
พอฉันไปจากเธอมาเผลอครวญ

กว่าจะเห็นคุณค่าเวลาจาก
ความตายพรากจากเราเฝ้าไห้หวน
ทีตอนมีชีวิตอยู่ไม่ทบทวน
กลับใช้ความแปรปรวนทำลายใจ

...

(คนเรานี่แปลก กว่าจะรู้ว่าเขามีค่าแค่ไหน ก็ต่อเมื่อตายจากกันไปแล้ว)

บ้านปลายดง ณ หางดอย, เชียงใหม่

๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (0)