อนุทิน #125094

ล้มลงเถอะ หากล้ม เพื่อจะลุก

 แล้วจงปลุก ปลอบขวัญขึ้นมาใหม่

 ปล่อยวางเถิดความเศร้าที่เผาใจ

 ปล่อยวางได้เป็นสุขทุกคืนวัน


 ธรรมดาดอกนะ อย่าหวั่นไหว

 สุขหรือทุกข์อะไร ย่อมแปรผัน

 แต่ละคนย่อมประสบพบเช่นกัน

 มีสติรู้เท่าทัน นั่นแหละดี

 ๑๙.๕๒ น. : ๑๓ มิ.ย. ๕๖


เขียน:

ความเห็น (0)