อนุทิน #124967

หลงกับดักกักไว้                 คืนวัน
จิตทุกข์เพราะผูกพัน            เหนื่อยล้า
อิสระรู้ทัน                          ออกจาก   กรงนา
ปลดแอกเปิดกรงกล้า           ฝ่าพ้นภัยพาล


                                                   ธรรมทิพย์
                                        ๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๖

เขียนให้ลูกศิษย์คนหนึ่งที่ผูกพันกับแม่ที่เสียชีวิตมาสองปีแล้ว
แต่เธอกลับเก็บตัว  ขังตัวเอง  นอนร้องไห้คิดถึงแม่จนการเรียนตกต่ำ
นี่กระมัง "กับดักขังใจ"


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)