อนุทิน #12491

ขอเป็นหยดน้ำชะโลมจิตใจของผู้คน

ทุกวันนี้ทำอารมณ์ให้มีสติกับความตาย ... เห็นคนรอบด้านดำรงอยู่ในชีวิตที่ประมาท ประมาทตรงที่ดำรงตนอยู่ภายใต้อารมณ์ที่ยึดไว้อยู่ ... ทำให้รู้สึกเป็นห่วง แต่ความเป็นห่วงก็คือความเป็นห่วง พึงได้ช่วยเหลือได้ ก็ลงมือรีบช่วยเหลืออย่างไม่รอช้า ไม่กลัว ไม่เกรง เพราะใจที่อยากช่วยเหลือเท่านั้น จึงไม่ได้กลัวว่าจะโดนคนที่เรากำลังช่วยถีบหรือเตะ หรือตบ... พอได้ช่วยแล้วได้ผลหรือไม่ได้ผลก็น้อมใจลงเบาๆ... อย่างวางใจ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับต้นทุนของชีวิตบุคคลนั้น (ตามกฏแห่งกรรม)

เขียน:

ความเห็น (0)