อนุทิน #123856

ไม่กล้าพูด

           ลูกศิษย์ คนหนึ่งเดินทางมาจากจังหวัดน่าน เป็นเด็กชาวเขา  ตอนแรกผู้เขียนไม่ทราบ  จนเพื่อนของเธอพามาพบที่ห้องทำงาน และได้คุยกัน เพื่อนบอกว่าเขาไม่กล้าพูด เขาอายเพราะพูดไม่ค่อยชัด  ผู้เขียนคุยกับเขา บอกว่าคุยกันได้นะ มีอะไรจะเล่าขอให้เปิดใจ  เขาจึงเริ่มเล่าให้ฟังว่าตามพี่ชายมา พี่ชายมาบวชเรียนอยู่ที่วัดหลวง  บ้านผมอยู่บนดอยที่จังหวัดน่าน  ใช้เวลาเดินทางลงจากดอยเป็นเวลานาน  ผู้เขียนถามว่ามาไกล ๆอย่างนี้ คงคิดถึงบ้านแย่เลย ทำไมหนูไม่ไปเรียนใกล้ ๆบ้าน ในจังหวัดของตัวเอง  จะได้ดูแลพ่อ แม่ด้วย  เขานิ่งฟัง ...หลังจากนั้นเมื่อเปิดเทอมใหม่มา  ผู้เขียนก็ไม่ได้พบหน้าเด็กคนนี้อีกเลย ...แสดงว่าคงย้ายกลับไปอยู่บ้านเดิมแล้ว...ภาษาไม่ได้เป็นอุปสรรคในการสื่อสาร ถ้าเราพร้อมจะเปิดใจรับฟัง

                                                                                                                        อังคาร ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๖

เขียน:

ความเห็น (1)

ขอบคุณทุกๆกำลังใจค่ะ