อนุทิน #123528

วันดีดีที่ฟ้ามาโปรดคนปลูกต้นไม้..ถึงอาจจะมาช้าไปนิดแต่ก็ไม่เคยสายไปสำหรับหัวใจที่รอคอยอยู่เสมอ

บ่ายๆของวันที่ 4พฤษภาคม2556 ก่อนวันมหามงคล"ฉัตรมงคล" สองวันหลังปลูกกล้ายน้ำว้า"พันธุ์พระราชทาน"(อธิษฐานขอพึ่งบุญบารมีเบื้องบน..ทางเดินข้างหน้ากับผักหวานป่า"โครงการวิจัยเพื่อมวลมนุษยชาติ")

บ่ายของวันที่4ที่ผ่านมาฝนฟ้าเทลงมานานนับชั่วโมงนับเป็นครั้งแรกในพื้นที่สวนกับสิ่งที่เรียกว่า"ฝน" สิ่งที่เกิดขึ้นให้อัศจรรย์ใจกับตัวเองเพราะฟ้าไม่มีทีท่าจะตก(นับเดือนที่ฟ้าโกหก..มือครึ้ม ร้องสนั่นหวั่นไหว เมฆลอยต่ำแต่ไม่ตกซักวันจนคนท้อใจกับต้นไม้ทยอยแห้งเหี่ยวตาย..ไม่อยากเหลียวมองแม้ท้องฟ้า)

หลังจากฝนหล่นลงมาเหมือนฟ้าทดสอบความนิ่งของใจและความอดทนของคนได้บทสรุปแล้วมาช่วยต่อเติมพลังใจหัวใจ

ปีนี้นับเป็นปีที่กายและใจของข้าพเจ้าถูกทดสอบกับตัวเองแบบสุดๆอีกครั้งในชีวิต(ต้นไม้ที่ปลูกดูแลมากับมือตายเยอะมากทดท้อใจเหนื่อยยยยหมดแรง ขอวาง..) แต่วันนี้บอกกับตัวเองว่าข้ามผ่านมาได้อีกด่านของหัวใจ...

...บางครั้งก็ให้นึกขำกับตัวเองในชีวิตที่เป็นไป ด้านนึงก็ต้องสู้ฟันฝ่ากับสิ่งที่กระทบกายใจ"สร้างกำลังใจให้ตัวเอง"..แต่อีกด้านหนึ่งก็คอยเติมความหวังกำลังใจให้กับผู้ที่มาเยี่ยมเยือนขอความรู้ผักหวานป่าที่สวนแบบไม่ขาดสาย..คงแบบนี้กระมังที่เรียกว่าชีวิตไม่ได้มีเพียงด้านเดียว...

***เป้าหมายสุดท้ายของชีวิต(เธอและฉัน)..กับโครงการงานวิจัยเพื่อมวลมนุษยชาติ...โดยธรรมทายาทผักหวานและเทวดา-นางฟ้าเสื้อกาว***

เวลาที่หัวใจได้พลังฮึด..ราวกับจะอยู่ได้อีกซัก100ปี..เพราะรู้ดีเป็นไปไม่ได้จึงขอฝากไว้กับแผ่นดิน...


เขียน:

ความเห็น (1)

***ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุกท่านค่ะ***