อนุทิน #123086


ต้องขอบคุณความคิดที่ผมคิดซื้อที่ดินแปลงหนึ่งขนาด สองร้อยตารางวา เมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๐ จากการประกาศขาย

ในหน้าหนังสือพิมพ์ ขณะที่ผมดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดเชิงเลน อำเภอปากเกร็ด นนทบุรี ผมคิดไว้ว่า

ในปี ๒๕๕๕ ผมจะเกษียณอายุราชการ ผมเองยังไม่มีที่ดินเป็นของตนเองเลยสักตารางวาเดียว ผมโทรศัพท์ตาม

ประกาศในหนังสือพิมพ์ให้พาไปดูที่ดินที่ประกาศขาย ซึ่งในขณะนั้นที่ดินมีราคา ค้าขายกันสนุกสนาน พนักงานที่

อยู่สำนักงานก็มาพบผมพร้อมกับรถแท็กซี่ พาผมไปดูที่ดิน ตำบลห้วยคู้ อำเภออู่ทอง ใกล้ๆกับภูเขา ไม่สูงมากนัก

ผมมีความชอบตกลงซื้อที่ดินแปลงนี้ ในราคาหนึ่งแสนหกหมื่นบาท นับว่าราคาแพงอยู่ โดยผ่อนส่งกับธนาคาร

เพียงเดือนละ ๒,๗๐๐ กว่าบาท เป็นที่ดินเปล่าไม่มีต้นไม้เลยสักต้นเดียว ในปีต่อมาผมเริ่มคิดหาหนทางในการปลูก

ต้นไม้ หาจ้างชาวบ้านในละแวกนั้น ชื่อคุณรจนา รับอาสาหาน้ำมารดต้นไม้ โดยตกลงค่าจ้างรดน้ำเดือนละ ๔๐๐

ผมปลูกต้นกล้วยสองสามต้น พอต้นกล้วยโตได้ร่มเงา ผมก็ซื้อต้นสัก ต้น ปีบ ต้นยม มาจากจังหวัดพิษณุโลก นับว่า

เป็นต้นไม้ตนแรกที่ผมปลูกบนพื้นที่แห่งนี้และยังคงอยู่่ โตมากแล้วให้ร่มเงา ผมเพียรพยายามปลูกต้นไม้เพิ่มขึ้น

อาทิต้นมะม่วง ต้นมะเฟือง ต้นขนุน ต้นสะท้อน ต้นไม้ที่กล่าวมาออกลูกให้ผมได้กินทุกต้น ระยะนี้จะได้กินมะม่วง

มากสักหน่อย มะนาว มะกรูด ผมที่ให้ผลกินได้เป็นหลัก

              ผมมักจะใช้เวลาว่างในช่วงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ ขับรถไปกับภรรยา ไปเที่ยวต่างจังหวัด โดยเฉพาะทาง

ภาคเหนือ คือเชียงใหม่ เชียงราย เป็นประจำ วันหนึ่งคุณรจนา ที่ผมจ้างรดน้ำต้นไม้ก็เสนอแนะให้ผมปลูกบ้านไว้

พักผ่อนไม่ต้องใหญ่นัก  ผมก็เห็นด้วยจึงปลูกบ้านหลังหนึ่งมีสองห้อง พร้อมห้องน้ำในบ้าน ปรากฏในรูปตอนบนนี้

ผมใช้บ้านหลังนี้เป็นการพักผ่อนแทนการเดินทางไปต่างจังหวัด อากาศเย็นสบายร่มรื่น

 

เขียน:

ความเห็น (0)