อนุทิน #122957

[วาทะคนgotoknow145]เงินที่กู้ยืมมาแม้จะทำให้รายได้เราเพิ่มขึ้น แต่ถือว่าเป็นหนี้สินที่ต้องชำระคืนทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย ทำให้เกิดทุกข์ซึ่งตรงนี้จะเห็นได้ว่า มีความทุกข์เกินความสุขอยู่ ๒๐ บาท แต่ การเกิดทุกข์จะไม่มากตราบใดที่หนี้สินที่เราก่อขึ้นมานั้นเราสามารถหารายได้ มาชำระคืนได้หมด (เบื้องแรกเราเป็นหนี้ทำให้เราเกิดทุกข์แต่เมื่อเราชำระหนี้ได้หมดก็ทำให้ เราหมดทุกข์ในตรงนั้นไป) จะถือได้ว่าเป็นความทุกข์ระยะสั้นเท่านั้น แต่เมื่อใดก็ตามหนี้สินที่เราก่อขึ้นมานั้นเราไม่สามารถชำระได้คืนจนเกิด เป็นหนี้เสีย (NPL) หรือถึงขั้นฟ้องล้มละลาย สิ่งนั้นถือว่าทำให้เกิดทุกข์มาก ซึ่งในที่นี้เราจะได้ว่า ความทุกข์ คือ หนี้สินที่ไม่มีความสามารถที่จะชำระได้ หรือ หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ดังนั้นหากว่าเราบริหารจัดการความต้องการโดยใช้หลัก การบริโภคด้วยปัญญา เพื่อพัฒนาไปสู่ความพอประมาณ (บริหารรายได้และรายจ่าย) ก็จะทำให้การดำเนินชีวิตมีความสุขได้ในระดับหนึ่ง...

จัตุเศรษฐธรรม

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)