อนุทิน #122858

ผู้บริหารสันดานภารโรง...วันนี้อยู่โรงเรียน พิมพ์คำสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนครูผู้ช่วย พักสายตาไปเก็บกวาด รดน้ำต้นไม้ ช่วยครูเวรที่กำลังเช็ดถูหน้าอาคาร ๒ วันที่ผ่านมาลมแรง ฝุ่นเยอะ เหนื่อยนักจึงพักเล่นเฟส นำรูปและข้อความขึ้น มีพี่ศึกษานิเทศก์เข้ามาทัก.."ทำไร..อยู่"   ตอบไปว่า "รดน้ำต้นไม้ เหนื่อย ขอพักก่อน"  "มีคนพูดว่า..ผุู้บริหารสันดานภารโรง"   จึงตอบไปว่า   "ช่างแม่ง"  จริงๆแล้วก็รู้ว่าพี่เขาพูดเล่น แต่สงสัยว่าจะพูดและคิดกันไปทำไม ทำไมเราไม่พูดเชืิงบวก ให้กำลังใจกัน ก็รู่้ว่าเราเป็นข้าราชการครู มีจรรยาบรรณ มีเงินเดือน มีโรงเรียน แต่ไม่มีภารโรง จะให้เราปล่อยปละละเลยหรือ ตอนทำน่ะ ไม่รู้สึกท้อหรือตกต่ำเลยนะ  มันช้ำตรงถูกย่ำยีหัวใจอยู่เรื่อย....

เขียน:

ความเห็น (4)

ทำดี....อย่าท้อ....ขอแค่.....เห็นผล     

หากมุ่งหากหวัง   กำลังใจจากผู้คน....

คิดหรือจะพ้น....บั่นทอนจิตใจ....

ทำดี...อย่าถอย....คอยเห็นผลใหม่.....

เติมต่อกำลังใจ.....คือให้....กับตัวเอง.....

มุมมองคนบางคนแปลก

จิตอาสา เพื่อองค์กร เราจะทำอะไรก็ได้

เพื่อประโยชน์และความสุข

ทำอย่างกับว่าภารโรงเป็นงานต่ำทรามงั้นแหละ

และหรือ มองว่าเราบริหารไม่เป็น

โรงเรียนก็เล็ก ครูก็น้อย จะให้เราบริหารใครล่ะ

ถ้าไม่รู้จักทำเองเสียบ้าง

อย่าคิดมากเลยท่าน ท่านทำดีแล้วผมขอชื่นชม