อนุทิน #122731

"....ผมต้องคอยบอกตัวเองอยู่เสมอว่า อย่าไปเชื่อตามที่คนเขามายกย่อง  เราต้องรู้จักประมาณตนเอง ว่าอะไรที่เราถนัดหรือพอจะขวนขวายทำได้  อะไรที่เกินกำลัง ไปรับทำเข้าจะเสียงาน  คือไม่ใช่เข้า “เงามัว” เปรอะไปหมด  ผมมักบอกคนใกล้ชิด ว่าผมตีตนเป็นคนโง่มาตลอดชีวิต  ความฉลาดของผมมีอยู่อย่างเดียว คือพอจะรู้ว่าตนเองทำอะไรไม่ได้..."


วิจารณ์ พานิช
๓๐ พ.ย. ๕๓


จากบันทึก...ชีวิตที่พอเพียง : ๑๑๕๑. ชีวิตในเงามัว


เขียน:

ความเห็น (0)