อนุทิน #122478

เราชอบพูดว่า “เรานั่งสมาธิเราจะได้อะไร...? ใช่มั๊ย

ถ้าคิดอย่างนี้แสดงว่าเราเห็นแก่ตัว ทำอะไรก็จะเอา ทำอะไรก็มุ่งหวังผลประโยชน์ เรานั่งสมาธิ เราไม่ได้อะไรหรอกนะ 

นั่งสมาธิเราก็ได้เสียสละ เพราะสุขไหนก็สู้ความสงบความเยือกเย็นไม่ได้ 

บางคนก็คิดนะคิดว่าถ้าเราไม่ทำวัตรสวดมนต์ได้มั๊ย...?

เรานั่งสมาธิเลยเราจะได้จิตใจสงบ เพราะเราเป็นญาติเป็นโยมเราไม่มีเวลาทำวัตรสวดมนต์ เราน่าจะทำจิตใจให้สงบเลย ทำจิตใจให้ว่างเลย ความคิดอย่างนี้มันไม่ใช่นะ มันไม่ถูกนะ ความคิดอย่างนี้มันของคนขี้เกียจขี้คร้าน คนเห็นแก่ตัว มักง่าย

การทำวัตรสวดมนต์ก็คือการเสียสละ การไหว้พระก็คือการเสียสละ มันก็เป็นการสมาธิเหมือนกัน

คนเรามนุษย์เรานี้มันติดสุขติดสบายนะ เวลาดูหนังฟังเพลง ดูละคร เล่นมือถือเล่นอินเตอร์เนทนี้ตั้งหลายนาทีหลายชั่วโมงมันยังไม่มีปัญหา เวลาจะมาไหว้พระสวดมนต์นั่งสมาธินิด ๆ หน่อย ๆ มันมีปัญหา นี้แสดงว่าใจของเรามีปัญหานะ ใจของเราขี้เกียจขี้คร้านนะ ใจของเราเห็นแก่ตัวนะ


เขียน:

ความเห็น (0)