อนุทิน #122409

กรูกรรโชกพัดแรง

หวู่หวิวหวีดกรีดเสียงอื้ออึง

จึงไล่ร้อนทันใด


เย็นโชยชายนำมา

ละอองจากฟากฟ้าต้องผิว

สายฝนต้องแสงจันทร์


หลบเย็นชื้นหยดน้ำ

เปาะแปะเปียกทั่วพื้นดินหญ้า

ชั่วแวบเมฆวับหาย


กระปูดปู้ดปู๊ดปู๊ด

กระจิบจิ๊บกรูกุ๊กเขาขัน

เอ้กอีเอ้กไก่ตื่น


 เช้าสดใสแสงฉาย

 ดวงส้มงามทาบเหนือยอดไม้

 ทักทายดวงตะวัน


พื้นหญ้านุ่มชุ่มเท้า

ใบไม้พราวเม็ดน้ำวาวใส

เติมพลังชีวา่


^_,^

(เย็นย่ำ  ๓๑  มีนา  ต่อเช้า  ๑  เมษา  ๒๕๕๖.....วันดี ๆ)

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

ว้าว สายฝนเอยต้องแสงจันทร์

 ...ทักทายดวงตะวัน

     พื้นหญ้านุ่มเท้า

      ใบไม้พราว

      เม็ดน้ำวาวใส

       สุขใจจัง...

   พลังชีวิต ธิธัมมา

 แผ่พริ้วถึงบ้านนา...เมืองตำน้ำกินเลย เอย :)

 อิอิ  สร้อยกวีไฮกุกิจ้า ฮ่า... บ้านเรานะ ลมหวีดหวิว หอบเมฆไปไกล...ลิบเลย...แล้ว แห้วเลยเอ๋ย :))

กระจายพลังสดชื่นถึงกัน

ขอบคุณค่ะ คุณTawandin