อนุทิน #122301

...วันนี้ฉันแจกสมุดพก และพูดคุยกับนักเรียนชั้น ม.๔/๖ ในฐานะครูที่ปรึกษาเป็นเวลา ๑ ปีการศึกษาเป็นครั้งสุดท้าย...

เด็กรุ่นนี้สร้างความหนักใจในเรื่องวินัยในตนเอง การตรงต่อเวลา
และความรับผิดชอบ.. แม้ฉันจะเพียรพยายามอย่างไรก็ไม่สำเร็จ
๑๕ ปีกับความเคยชินจนเป็นอนุสัยที่เธอสั่งสม
เพียงเวลา ๑ ปี คงล้างไม่สำเร็จ ช่วยเธอได้แค่นี้เองนะ 
ฉันส่งเธอข้ามน้ำไปได้หนึ่งในสามของการเดินทางแล้ว ที่เหลือ
รอครูคนใหม่รับไม้พายต่อไป...

"...อยากให้เธองามเด่นเช่นอาทิตย์
ส่องชีวิตของมวลชนคนทุกถิ่น
เป็นความหวังพลังขวัญจรรโลงดิน
เป็นชีวินพัฒนาเติบกล้าไกล
เพราะเธอเป็นพลังสังคมนี้
เป็นชีวีพัฒนาแกร่งกล้าได้
มีคุณค่าคู่โลกาฟ้าอำไพ
จงก้าวไปเพื่อสรรสร้างทางความดี..."

(กลอนเก็บตก)


เขียน:

ความเห็น (0)