อนุทิน #122285

  • วันนี้มีประชุมครูทั้งโรงเรียน   ผอ.พูดถึง "ไอ้ขาว" สุนัขคู่โรงเรียนบอกว่า  "..มันไม่เห่าผม  มันจำผมได้ดี  เวลาผมเดินไปดูความเรียบร้อยตอนกลางคืนเห็นครูอยู่ในห้องผมก็ไป  ผมไปดูว่าลืมปิดไฟหรือเปล่า..."
  • ฉันนึกขำในใจ   "จริง ๆ แล้ว ไอ้ขาว  สุนัขแก่มันเลิกเห่ามานานแล้ว  ไม่ว่าจะเป็นครู  นักเรียน  คนแปลกหน้าเพราะไอ้ขาวมันหมดเขี้ยวเล็บ และมันค้นพบความจริงบางอย่างในชีวิต  มันสงบเสงี่ยมและคงปลงสังขารมันมากกว่า ฮา ฮา.."
  • คิดถึงนิทานสุนัขสามตัวในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง  ตัวแรกเป็นสุนัขวัยหนุ่มมันเห่าไปทั่ว  ไล่เห่าไล่ักัดเพื่อแสดงให้เห็นว่ามันเก่งและมันแน่   ตัวที่สองวัยกลางหนุ่มกลางแก่  เห่าบ้างกัดบ้างพอเป็นพิธี  ตัวที่สามสุนัขแก่  เลิกเห่า เลิกกัดผู้คนพร้อมกับมองสุนัขทั้งสองตัวด้วยความสมเพช  "ข้าก็เคยเป็นมาแล้ว"
  • ถึงวันนี้ฉันเฝ้ามองครูหนุ่มสาวบางคนด้วยความรู้สงสาร  "เมื่อก่อนฉันก็เคยเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน"

                                                                                                                           ธรรมทิพย์

     

                                                                                                             


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

การมองโลกของครู ลึกซึ้งจังเลยนะครับ

ขอชื่นชม และเป็นกำลังใจในอาชีพของครู นะครับ


คม ชัด ลึกมากค่ะ

ขอบพระคุณดอกไม้กำลังใจจากทุกท่านค่ะ
ขอบพระคุณ คุณแสงแห่งความดี และคุณนกทะเลที่แวะมาให้กำลังใจค่ะ