อนุทิน #122088

ต้นแบบของฉันเอง 2

เมื่อต้องเจอภาวะแซกซ้อนของงานให้ต้องทำ

พึงตั้งสติ และพิจารณาเลือกและจัดลำดับความสำคัญก่อนหลัง

หากมีลำดับความสำคัญเดียวกัน

อย่าหัวเสียหงุดหงิด จงหายใจเข้าช้าๆ นิ่งรับรู้ลมหายใจ

ที่แผ่เต็มสังขารนี้แล้วจึงค่อยๆปล่อยลมหายใจออกมา

ทำเช่นนี้ 3-4 ครั้ง

พลันจิตสงบ และอยากอยู่นิ่งๆ เฉยๆ 

เจ้าความคิดพุ่งปี๊ดขึ้นมาทันที

ทำไมไมจัดการอะไรสักอย่าง

แม้กายจะนิ่งเฉย หากจิตกลับร้อนรน

จิตร้อนรนเป็นเช่นนี้เอง กระสับกระส่าย

อึดอัดหงุดหงิดอยากพาลอยากให้คนอื่นเห็นอารมณ์หงุดหงิด

อยากเห็นคนอื่นร้อนใจเช่นเรา

โอ..นี่คือความเห็นแก่ตัวหรือไร

หรือความคิดเริ่มกลัดหนองเสียแล้ว

ตั้งสติใหม่ ย้อนกลับไปที่การพิจารณาเปรียบเทียบเมื่อจัดลำดับความสำคัญไม่ได้

ก็ต้องเปรียบเทียบ...และคำตอบที่เกิดขึ้นส่งความหมายถึงจิตที่เริ่มสงบ และดำเนินชีวิตในช่วงนั้น

โดยถือประโยชน์ของผู้อื่นเป็นที่ตั้ง ก็กายนี้มิใช่ของเรา  ใจนี้ไม่ใช่ของเรา เพราะมันปรุงแต่งบวกลบได้ตลอดเวลา

อะไรๆบนโลกนี้ไม่ใช่ของเรา เราปรารถนาจิตที่สงบ

เขียน:

ความเห็น (2)

เป็นกำลังใจให้ กับการมองเห็นตัวเองคะ 

ขอบคุณดอกไม้ทุกๆดอก

ที่ส่งมอบให้ไว้เป็นภาพขวัญ

ขอบคุณค่ะ