อนุทิน #121245

วันนี้ 28 กพ.56

กว่าจะได้กลับเข้าไปในงานก็ปาเข้าไปเกือบพระฉันเพลแล้ว  และโชคดีได้กราบนมัสการพระรูปหนึ่ง ท่านมาจากวัดญาณเวศ ไม่มีโอกาสได้ทราบฉายาท่าน เพราะทุกคนมีความสุขกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน  รวมถึงการรับความรู้จากอาจารย์หมอหลายท่าน  อันที่จริงเมื่อวานนี้ก็โชคดี ที่อ.หมอ ท่านกรุณาให้ได้ฝึกกัวซาให้อ.หมอ   เรียนถามท่านว่าท่านไม่สบายตรงไหน ท่านบอกว่าที่สะบัก และปวดหลัง นับเป็นความโชคดีที่ได้มีโอกาสเผยแพร่ความรู้เรื่องกัวซาให้คนในวงการช่วยชีวิตคน  จึงรู้สึกสุขใจ เพราะนั่นหมายถึงโอกาสที่จิตอาสาจะได้มีส่วนช่วยให้เพื่อนผู้ป่วยเบิกบานใจ

ด้วยกิจกรรมที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น หลังจากนี้ก็เตรียมตัวช่วยงานวันโรคไต.................มาถึงตรงนี้ก็นึกได้ว่า

เมื่อวานก็ได้ประสบการณ์ตรงจากน้องพยาบาลท่านหนึ่ง ท่านมาให้กัวซาท่านมานั่งรอคิว 

เมื่อการกัวซามาถึงบริเวณแผ่นหลัง ผ่านไปไม่ถึง 5 นาที ก็ปรากฏรอยแดงเป็นจ้ำเล็กๆขนาดเท่า กำปั้น

ถามน้องพยาบาลว่ารู้สึกอย่างไร  น้องบอกว่าไม่รู็สึกอะไร สบายดี 

จึงให้ทำสมาธิและดูลมหายใจ รับรู้การเคลื่อนของไม้กัวซาอีกครั้งทั่วบริเวณแผ่นหลังถึงสะโพกตอนบน

น้องบอกว่ารู้สึกร้อนบริเวณนี้ พูดแล้วก็เอื้อมมือมาจับบริเวณที่มีอาการ

จึงถามว่าบริเวณมีอวัยวะส่วนใดอยู่ตรงกันบ้าง เพราะฉันไม่มีความรู้ด้านสรีระละเอียดและแม่นยำมาก

น้องๆพยาบาลที่ยืนสังเกตการณ์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ไตค่ะ

เมื่อสิ้นเสียงไต น้องพยาบาลที่นอนให้กัวซาพูดขึ้นว่า หนูป่วยเป็นโรคความดัน และโรคไตด้วยค่ะ 

จึงถามว่าต้องล้างไตไหม น้องพยักหน้าเศร้าๆ ฉันบอกว่าน้องโชคดีนะคะ ที่ยังมีโอกาสรู้ตัว และรับรักษาทัน

เราคุยกันเรื่องลมหายใจเบาๆ และขณะทำกัวซารายนี้ฉันสอดมนต์พระคาถาชินบัญชรไปพร้อมๆกัน

 เสร็จแล้วจึงอธิษฐานจิตขอให้น้องพบความสุขในตัวเองและก็ขอให้มีความสุขทุกลมหายใจ

และยังได้ทำความดีมากขึ้น...ตรงจุดนี้แม้จะเศร้าใจแต่เมื่อระลึกรู้ลมหายใจ      ก็ช่วยให้ทุกอย่างกลับคืนสภาพ

ความเข้มแข็งได้ ขอให้น้องตระหนักรู้ เข้าใจ และมีจิตใจเข้มแข็งที่จะนำพาชีวิตสู่ความสุข สงบ 

และปล่อยวาง เจริญสติเพื่อสร้างกรรมดีทุกขณะจิต ขอบคุณคุณครูแห่งจิตวิญญาณทุกท่านค่ะ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)