อนุทิน #121116

แคนโต้...ภูทอกเชียงคาน...


แคนโต้...บทกวีสามบรรทัด...

ผมเขียนหลังจากผ่านเหตุการณ์ "นักท่องเที่ยว" และ "แม่ค้า"...กำลังโต้เถียงกัน...

ผมและลูก...อยู่ในเหตุการณ์...แต่ดูเหมือนพวกเราอยู่คนละโลกกับคนทั้งสองแล้ว

ผมจูงมือลูกเดินออกมาอย่างเงียบๆ...เสียใจที่ช่วยอะไรไม่ได้

แต่ก็ภาวนาให้ทั้งสองท่านมีสติ

"...เมื่อโกรธกันเพียงหนึ่งนาที

เท่ากับสูญเสียความสุขมากกว่าหกสิบวินาที..."

เขียน:

ความเห็น (0)