อนุทิน #120438

นักปีนเขา ปีนเขา ถึงยอดเขา
ได้บอกเล่า สัจจะ อันประจักษ์
การปีนเขา ก็เหมือน กับความรัก
ยากนัก ที่จะ อธิบาย...
       
เราอดทน ต่อความ เจ็บปวด
อันร้าวรวด เพื่อลิ้มรส ความสุขหลาย
ที่มาพร้อม กับความจริง สิ่งสุดท้าย
คือความหมาย ของการ พบตนจริง
       
การได้รู้จัก ตัวตน ของตัวนั่น
กับโลกรอบ ตัวอัน อัศจรรย์ยิ่ง
คำของนัก ปีนเขา กล่าวอ้างอิง
เอ่ยถึงสิ่ง สำคัญ ได้บรรลุ
       
การลุถึง เป้าหมาย ทั้งหลายนั้น
ต้องมีความ มุ่งมั่น ขั้นเอกอุ
ทะเลไฟ บันไดดาบ ปราบวายุ
จากเดือดดุ จนเดือดดับ...ลำดับดู
       
หนึ่งต้องตั้ง เป้าหมาย ให้สูงสุด
สองไม่หยุด มุ่งมั่น การต่อสู้
สิ่งสุดท้าย ล้ำเลิศ พึงเชิดชู
“รู้จักตัว กับรู้...โลกรอบตัว”
 
อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

เขียน:

ความเห็น (0)