อนุทิน #120420

เก็บตก

• อ่านบันทึกอาจารย์หมอป. เำพื่อเรียนรู้แนวทางการเขียนบันทึกที่เหมาะสมกับตนเอง พบขั้นตอนดังนี้...

๑. ทบทวนบทเรียนเดิม สรุปข้อบกพร่องผิดพลาดที่ต้องแก้ไขปรับปรุง

๒. ออกแบบการเรียนรู้ใหม่

๓. ทดลองปฏิบัติการ อย่างต่อเนื่อง

๔. ประเมินผล สรุปบทเรียน...เขียนบันทึกแบบ "ปลายเปิด" โดยใช้ "คำถาม"

• นำแนวทาง มาตรวจสอบ งาน การบ้านตนเอง พบว่า...

๑. คิดเป็นท่อนๆ ปรากฏการณ์เฉพาะหน้าสะท้อนบทเรียน ถอดโจทย์ทันที

๒. สรุปบทเรียน...เพื่อเขียนบันทึก มีภาพประกอบครบ

๓. จบด้วยบทกวี...เหมือน "เปิดกว้าง" แต่.... "ปลายปิด" ฮาาา

สรุป : จบสวย แต่...รายละเอียด อันเป็น "หัวใจ" หายไป (ได้อย่างไร)

    ความงามในบทเรียนที่ซ่อนอยู่ คือ"โอกาส" ที่เริ่มต้นจาก "การยอมรับตนเองได้"

ทั้งสองด้าน คือความบกพร่อง ทั้งในเชิงอัตตา และความไม่บริสุทธิ์ในเชิง โลภ หลง

• ต้องปรับปรุง แก้ไขเพิ่มเติม โย่โย่ โย่ สู้ สู้ สู้ :))


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

การเขียนจาก หัวใจอันอ่อนไหว(ต่อสุขทุกข์ของผู้คน) และเจตนาบริสุทธิ์ที่จะเอื้อเฟื้อเกื้อกูลต่อตนและผู้อื่น...

จะได้ บันทึก/ข้อเขียน ที่ดีและน่าอ่านที่สุดค่ะ  :)

ขอบคุณมากๆค่ะคุณ หยั่งราก ฝากใบ

วันนี้พบบันทึกว่าด้วยความกลัว ของคุณหมอ ตันติราพันธ์

พลังการหยั่งรู้ ถึงเหตุของความกลัวยังไม่เข้มข้น ไม่รอบถ้วนพอ

ตัวตน ที่แสดงออก จึงเต็มไปด้วยการปกป้อง...เรียกร้อง...มากมาย


เริ่มๆมีความหวังรางๆ เรืองๆที่ปลายอุโมงค์แล้วค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

  • ประเมินผล สรุปบทเรียน...เขียนบันทึกแบบ "ปลายเปิด" โดยใช้ "คำถาม"
  • ขอบคุณคะ เลยได้ถอดบทเรียนไปด้วย..;)  
  • ตอนนี้ เลยคิดได้ว่าควรพยายามเรียนรู้จากนักเขียนที่ชื่นชอบ คือ John Maxwell อ่านแล้วก็อยากอ่านอีก เพราะเขียนได้ มโนภาพ ดีมากเลยคะ
  • เป็นกำลังใจ  กับการถ่ายทอดตัวตนให้ผู้อื่นสัมผัสได้นะคะ 

ขอบคุณมากค่ะอาจารย์หมอปัทมา ป.

รอติดตามบทต่อยอด ที่อาจารย์อ่าน...ย่อยมาให้เรียบร้อย นะคะ