อนุทิน #120061

" ตะบะ..แตก"...หล่อน..ยกขาขึ้นพาด กระเป๋าเดินทางมองดู "มดตะนอย"ที่เดินพล่านไปมาเข้าออกนอกเต้นท์ที่กางอยู่...มองผ่าน(ตีน)ตัวเอง..มองทุ่งนาแห้งๆกับฝูงควายที่ถูกปล่อยมากินหญ้า...ลูกน้อยตัวเล็กไล่ดูดดื่มเต้า..ของแม่มัน...(ภาพชีวิต  ที่หาดูไม่ได้ในโลกสี่เหลี่ยม)...หัวที่ปวด..ความอ่อนเพลีย..ทำให้หลับไป..กับ..ธรรมชาติที่เห็น..."ลืมตาเมื่อมีเสียงดังอยู่ข้างเต้นท์..เสียงที่ยิน..จาก..ภาพที่เห็น.."คนหัวโล้น..นุ่งขาวห่มขาว"...เนี่ยะมานอน..ยกแข้งขา..(มันไม่สุภาพ)..มีคนเขาไปบอก..ความเจ็บปวด..น่ะมันอยู่ที่สมอง..คงคิดไปเองนะ..ลุกขึ้นไปเดิน..(จงกรม)..เดี๋ยวก็คงหาย...เวลาผ่านไป...เสียงแว่วๆ..ผ่านใจ...""มดตะนอย..ต่อยคนผิด..ใคร..หยุกหยิก..คนนั้น..ต้อง..ตด..."""...หล่อนจำได้ว่า..เคย..ร้องเล่นกันเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก....

"ตะบะแตก"...วันนั้น...เห็น"ธรรมที่เปลี่ยนไป".....

เขียน:

ความเห็น (1)

คุณยายธีเห็นผีใช่ไหมคะ