• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

อนุทิน #119898

ตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวดแบบไม่อยากจะเอื้อนเอ่ย  ได้แต่คุณซ้ายช่วยลอบลูบๆคลำให้พอได้รู้สึกว่า  คุณขวา  คุณยังมีเพื่อน  ไม่ได้โดดเดี่ยวเดียวดาย  อย่างที่นายคิด

คุณซ้าย  คุณยังคงต้องทำงานหนัก  เพราะคุณสบายมากว่า 50 ปีแล้ว

  เขียน:  

ความเห็น (2)

ขอบคุณค่ะ คุณหมอ ป.

ขอบคุณค่ะ  ครู krutoom