อนุทิน 119898 - ครูอ้อย แซ่เฮ

ตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวดแบบไม่อยากจะเอื้อนเอ่ย  ได้แต่คุณซ้ายช่วยลอบลูบๆคลำให้พอได้รู้สึกว่า  คุณขวา  คุณยังมีเพื่อน  ไม่ได้โดดเดี่ยวเดียวดาย  อย่างที่นายคิด

คุณซ้าย  คุณยังคงต้องทำงานหนัก  เพราะคุณสบายมากว่า 50 ปีแล้ว

เขียน 20 Jan 2013 @ 06:44 ()


ความเห็น (2)

ขอบคุณค่ะ คุณหมอ ป.

ขอบคุณค่ะ  ครู krutoom