อนุทิน #119784

บทบาทของญาติผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่ช่วยเสริมพลังชีวิตผู้ป่วย

วันนี้บอกตัวเองว่าอยากทบทวนความหมายของคำว่าโรคเรื้อรัง

แม้ว่าจะรู้สึกอ่อนเพลียก็ตาม เพราะนอนดึก ตื่นเช้ามา 3 วันติดต่อกัน

แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ จึงตื่นตั้งแต่04.00 น.เมื่อนับเวลาพักผ่อนแล้วยังพบว่าการดูแลสุขภาพตนเอง

แบบนี้มีแต่จะส่งผลเสียต่อสุขภาพ ทำให้ร่างกายอ่อนแอ แต่ก็ได้ตั้งใจไว้แล้วว่าขอให้ช่วงเวลางานชุกนี้ผ่านไปๆ

แต่เมื่อพิจารณาวันเวลาที่ผ่านมา ฉันก็มีงานชุกเช่นนี้เสมอ เพราะสังขารและจิตวิญญาณของฉัน

มันร่ำร้องให้ช่วงเวลามันไปอย่างมีคุณค่า และเป็นประโยชน์

ตื่นเช้าอากาศสดชื่น ท้องฟ้ามืดมิดปกคลุมไปด้วยเมฆฝน ชวนให้รู้สึกสลึมสลือ

เตรียมขนของใส่บาตรขึ้นรถ เราไปถึงสถานที่คือโรงเรียนวัดป้อมวิเชียร เราไปถึงก่อนจนท.จะมา

ปีนี้ดีขึ้นมาก สถานที่สะอาดตา กลิ่นสดชื่นไปทั่วบริเวณสนามที่ดัดแปลงให้เป็นโต๊ะว่างอาหาร

ที่คุณครูทั้งสามอำเภอพากันมาร่วมทำบุญใส่บาตร รอเวลาพระสงฆ์ฉันภัตตราหารเช้าแล้ว พิธีใส่บาตรจึงเริ่มขึ้น

เสร็จจากใส่บาตรเราก็ขับรถออกมาตั้งใจว่าจะรับประทานข้าวเช้าด้วยกันเป็นอันล้มเลิก

เพราะเมื่อดูเวลาแล้วต้องขอให้สามีขับรถไปส่งที่โรงพยาบาลทันที

เนื่องจากวันนี้มีกิจกรรมที่ชั้น 7 ตึกอุบัติเหตุนั่นเอง ต้องขึ้นไปจัดกิจกรรมโครงการสมาธิดีชีวีสดใส

กิจกรรมเช้านี้ฉันปรับเล็กน้อย โดยเริ่มจากกล่าวคำทักทาย เสียงเรียกขานชื่อทำให้ต้องหันไปทันที

เสียงนั้นบ่งบอกความดีใจที่ได้เจอกันอีกแล้ว จึงนับว่าได้เจอกันเป็นครั้งที่ 3 ของรุ่นที่ 12  ของโครงการปี56นี้

บรรยากาศวันนี้จึงสบายๆ แต่เพื่อนผู้ป่วยก็ยังตื่นเต้น เพราะครั่้งนี้จะได้เรียนรู้การสปาเท้า และเข้าสู่กิจกรรมผ่อนพัก

ตระหนักรู้ ซึ่งกิจกรรมหลังนี้เองที่เกิดการเปลี่ยนแปลงสื่อที่นำมาใช้ และผลของการนำสื่อใหม่มาใช้ 

ก็สร้างความพึงพอใจให้กับผู้ป่วย ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์

การเริ่มต้นที่ดีจึงเหมือนดั่งการเดินทางที่เต็มไปด้วยพลกำลังที่แข็งแรง

พร้อมเสบียงอาหารที่เอื้อให้การเดินทางสะดวก สบายและถึงเป้าหมายเร็วขึ้น

ฉันปรับอะไรบ้าง

1.ปรับช่วงเวลาของกิจกรรมทั้งสองใหม่

2.ปรับกลวิธีนำเข้าสู่กิจกรรมให้สามารถเอื้อหนุนกิจกรรมที่จะตามมา

3.จัดให้กิจกรรมเดินทางอย่างราบรื่น และล้อกันจนเกิดเป็นแรงหนุนนำให้กันและกัน

4.เฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงทางกายของผู้ป่วยและจดบันทึก

5.สอบถามความพึงพอใจทันที

6.วัดความดันโลหิตหลังเสร็จสิ้นโครงการของแต่ละรุ่น

แต่รุ่นนี้ลืมบอกน้องให้วัดความดัน น้องบอกว่าตื่นเต้นที่ผลการปรับเปลี่ยบนพฤติกรรมของผู้ป่วยเป็นไปในทางบวก

และมีความสุขกับการใช้ชีวิตที่ได้พัฒนาตนเอง จนเกิดความตระหนักรู้ฝังเข้าไปในความคิดว่า

ผู้ที่มีความสำคัญที่สุดต่อการดูแลสุขภาพตนเองนั้นก็คือตัวเรานี่เอง

สรุปว่าเบิกบานกันทุกคน จนลืมอาการง่วง

เขียน:

ความเห็น (0)