อนุทิน #119655

ค่ำวานนี้ตอนสามทุ่มกว่า  หลังกลับจากวัดจันทร์  ก็พาพบกับเด็กๆ ที่กำลังรอพ่อที่หน้าบ้านพอดี

เสียงเด็กๆเรียก "พ่อๆๆๆๆ  ดังระงม  ทั้งสองคนเเข่งกันนั้นทำให้รู้สึกดียิ่งนัก"

เมื่อเข้ามาในบ้าน เขาก็กระโดดกอดพ่อกัน  และเราก็ไปเล่นกันเลยบนเตียงนอน    คนเล็กคนโต  ทั้งสอง

"พ่อๆ ขี่ช้าง ขี่ควาย  , บ้างก็พ่อๆ  คิองป๋อ"

และลงเอยด้วยการไปเล่นฟองสบู่ที่ระเบียงบ้านฝั่งวัด

เมื่อเราออกไปกันด้วยมืดมากเเล้ว  อันดับแรกคือ พาเด็กๆ ยกมือไหว้พระ  ไหว้พระเจดีย์ก่อน

สบายถามว่า  " พ่อๆ ทำไมพ่อต้องชอบไหว้พระด้วยอะ"

  พ่อเลยตอบว่า  " เพราะว่าพระพุทธเจ้าท่านมีบุญคุณกับเรามากสิลูก  ท่านมาช่วยสอนเรา บอกวิธิที่ไม่ให้เราต้องมาเกิดอีก ไง"     สบาย ตอบว่า  "อ้ออย่างงั้นหรือค่ะพ่อ ทำไมท่านเก่งท่านสามารถจัง  เพราะว่าอะไรหรือค่ะ  เพราะท่าน เพียร" (ตอบพร้อมกัน)   พ่อเสริมว่า  เพราะท่านมีปัญญา และความอดทน และความเมตตามากๆนะลูก

         ต่อมาคนเล็กก็ไม่ยอมน้อยหน้า

   สกาวพูดขึ้นทันทีขณะเป่า ฟองสบู่ที่คุณยายกำลังซื้อให้เมื่อตอนเย็น " พ่อๆ พระพุทธเจ้าจะชอบ(ยินดี) ใช่มั๊ยถ้าเรา เป่าฟองสบู่มากๆ "    พ่ออึ้งไปเล็กน้อย (คิดในใจจะต่อไงดีวะเนี่ย)     และตอบไปว่า..  ครับๆ  แต่ที่สำคัญที่สุดเลยคือท่านจะชื่นชอบมาก  หากน้องสบายกับน้องสกาวปฏิบัติธรรมนะลูก  เรามาเริ่มที่การสวดมนต์เลยละกันนะ

    และพ่อก็พาสวดมนต์  " นะโมตัสสะ ภะคะวะโต  อนัตตะวาทิโน  โคตะโม  สมานัสสะ" 3 รอบ

    และแผ่เมตตา " สัพเพ สัตตา.........  จนถึง สุขีอััตตานัง ปาริหรันตุ " เธอก็ว่าตามจนจบกันอย่างน่ารัก

   เป็นกิจกรรมร่วมกัน พ่อลูก หลังไม่พบกัน 2 วัน

เขียน:

ความเห็น (1)

อ่านแล้วมีความสุข คนเขียนและทุกตัวละครได้กุศลไปเต็มๆนะคะนี่ ขอบคุณค่ะ