อนุทิน #11832

ด้วยความเป็นห่วง...ทำให้ต้องเขียนบันทึกเพื่อทบทวนตนเอง...

การดำเนินไปด้วยใจอย่างไร...

  • ได้ไปพื้นที่แห่งหนึ่ง... การขัดเกลาทางจิตใจ ... การวิพากษ์
  • การบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งความดีในใจ และร่วมปลูกต้นไม้ในสังคมด้วยพันธุ์พืชชนิดใด ฤาอาจกลายเป็นวัชพืชไปฉันนั้น
  • ขอโทษ อภัย ด้วย "สัจจะ" คือ การสั่งสมข้อสัจจบารมี
  • ในรอบนานเท่าไรนะที่กลับมาอยู่ดึก ณ ค่ำคืนนี้ นี่คือ อีกบทเรียนที่เรียนรู้...
เขียน:

ความเห็น (0)