อนุทิน #118068

 เพิ่งเสร็จกิจกรรมพาผู้ป่วยโรคเรื้อรัง(ไต) ทำสมาธิบำบัด

กลับมาพร้อมกับข้อสงสัยในตัวผู้ป่วย สาภาวะที่เกิดขึ้นมันคืออะไรกันเกิดขึ้น 2 ครั้ง คือครั้งแรกที่พาให้รู้สึกตัวด้วยการให้ยกมือขึ้นลงแบบที่เคยทำ กับการยกมือขึ้นลงพร้อมลมหายใจเข้า และออก กับอีกครั้ง ในขณะที่กำลังทำสมาธิแบบเคลื่อนไหวมือ ผู้ป่วยชายอายุ 60 ปี ก็เรอออกมาพร้อมมีเสียงร้องแบบผู้หญิงเหมือนเสียงล้อเล่น ต่อจากนั้นจึงมีเสียงสะอื้น แต่ฉันก็คงอยู่กับลมหายใจของฉัน และเมื่อเสร็จการพาให้รู้สึกตัวในครั้งแรกก็ได้นึกแผ่เมตตาให้กับทุกจิตวิญญาณ และหลังจากทำสมาธิครั้งที่สอง พร้อมเปิดเสียงเพลงบรรเลงเบาๆ การเคลื่อนไหวลมหายใจของผู้ป่วยรายนี้มีความหนักมากขึ้น ดูเหมือนว่าผู้หญิงที่นั่งข้างๆจะมีกังวลกับเขาตลอด ฉันเห็นว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะทำให้ผู้ป่วยที่กังวลในโรคภัยตนเองจะรู้สึกหนักเข้าไปอีกจึงเอ่ยถึงจิตที่มีพรหมวิหาร 4 และนำพาให้ทุกคนได้ตระหนักรู้ในคุณของความเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา เสียงจากชายคนนั้นเงียบลง หลังจบกิจกรรมเชิญทุกท่านแผ่เมตตาพร้อมกัน และพบว่า ความดันของทุกคนลดลง เว้นแต่ผู้หญิงที่ประสบเหตุในระยะกระฃั้นชิด แต่ยังดีนะ เธอบอกว่าฉันรู้สึกตัว และดูลมหายใจเมื่อคุณบอกให้อยู่กับลมหายใจ ทีแรกฉันตกใจ...โล่งไปที แต่สำหรับลุงท่านนี้ได้สารภาพว่า"พอเริ่มทำสมาธิ ผมรู้สึกขนลุก และจากนั้นผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมตื้นตันใจ และเสียงร้องไห้ในตัวผมๆก็พอรู้ว่าเป็นเสียงใคร" ฉันบอกว่าแผ่เมตตาให้เธอทุกครั้งที่ทำความดี และต้องหมั่นเจริญสติ คือทำความดีให้เธอนะ " เขาบอกว่า ครับ ผมตั้งใจอยู่แล้วว่าเสร็จจากหาหมอผมจะขึ้นไปที่นครสวรรค์ ไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่า" แต่ไม่ได้บอกว่าวัดอะไร ฉันอนุโมทนาบุญทันที ก่อนออกจากห้องยังมากระซิบว่าผมปวดที่หัวไหล่มาก ฉันเลยทำกัวซาให้ ก่อนไปพบแพทย์

สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจคือทำไมคนไข้ไม่รู้ตัว และเชื่อว่าหากเขามีสติรรู้สึกตัว อะไรๆก็คงไม่เกิดขึ้น หรือมีเรื่องลี้ลับเกินกว่าสติปัญญาของฉันจะรับรู้ได้...งง

สำหรับผู้ป่วยที่ความดันลดลงจิตเบิกบานในขณะทำสมาธินั้น ขออนุโมทนา และขอให้ทำความรู้สึกตัวให้มากขึ้น จะได้มีสุขภาพแข็งแรง และนำพากายนี้ให้ได้สร้างกรรมดีมากขึ้นๆ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)