อนุทิน #117995

al·lit·er·a·tion  (-lt-rshn)

n.

The repetition of the same sounds or of the same kinds of sounds at the beginning of words or in stressed syllables, as in "on scrolls of silver snowy sentences" (Hart Crane). Modern alliteration is predominantly consonantal; certain literary traditions, such as Old English verse, also alliterate using vowel sounds.

[From ad- + Latin littera, letter.]


ลูกชายเพิ่งบอกว่า วรรคบางวรรคที่แม่เขียนในบทกวี เช่น คิดไม่ถึงคิดถึงขนาดนี้, หวังอะไรมากมายกับความหวัง ฯลฯ

คล้าย ๆ aliteration ในภาษาอังกฤษ

ขอบคุณลูกที่สังเกตเห็นและบอกแม่ แม่จึงเพิ่งค้นมาอ่าน

เขียน:

ความเห็น (0)