อนุทิน #117809

เมื่อราตรีหรี่ตาลับลาฟ้า
รุ่งทิวามาเยือนเป็นเพื่อนขวัญ
ลมโบกพลิ้วใบไม้ร่วงห่วงชีวัน
ชีพยิ่งร้างห่างฝันยิ่งหวั่นทรวง

ธรรมทิพย์
๓๐ พ.ย.๕๕


เขียน:

ความเห็น (0)