อนุทิน #117723

อันเนื่องมาจาก ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

เมื่อ เรื่องราวยุติ...โดย สงบ

จึงมีผู้กล่าวว่า " เกิดการหักหลัง " โดยแท้คงไม่ใช่ ด้วยในหัวใจผู้มีอำนาจเป็นธรรม หาได้มีกติกาประชาธิปไตย ตาม รัฐธรรมนูญ ใด ๆ ไม่.. พันธะสัญา หรือ ข้อตกลง ตามที่เสธ.อ้าย นายทหาร ลูกผู้ชายผู้มีหัวใจใสซื่อตัวจริง นิสัยตรงไป ตรงมา ผู้มุ่งหมายจัก ให้เกิดมีธรรมเป็นอำนาจ ในแผ่นดิน ต่างคิดเอง เข้าใจเอง มองโลกในแง่ดีอยู่คนเดียว 

เพราะปรากฏการณ์ของการลงมือปฏิบัติการ ล้วนเป็นการทำลายความลูกผู้ชายของเจ้าหน้าที่และ ผู้บังคับบัญชาที่กระทำโดยตนเอง ด้วยตนเองจนหมดค่า ไร้ศักดิ์ศรี... ไร้วุฒิภาวะ ฯลฯ

เขาวางหมาก ตั้งใจ มิใช่ หักหลัง
เหมือนครั้ง ลวง ราตรี - วีระ ตายใจสนิท
กรรมบาปบังใจไร้สำนึก แบบจะจะ หมายพิชิต
ศาล รธน.ยับยั้งสามครา กล้าฝืนลิขิต ประกาศใช้ พรบ. ฯ

ด้วยเขาตั้งใจ มิใช่ จะหักหลัง
หมายเอา ประชาชน เป็นเหยื่อล่อ
ปวงประชา ยังไม่มา เกณฑ์ตำรวจ หลายหมื่นรอ
คนหมายมีธรรมเป็นอำนาจ ไม่ท้อขอทำประชาธิปไตยภายใต้สถานการณ์อธรรม 

" เธอ..จักพิทักษ์สันติราษฎร์ หรือ เธอ..พิฆาตประชาชน "

ตั้งใจ มิใช่ หักหลัง
ด้วยเขาตั้งใจ มิใช่ จะหักหลัง

หากครั้งนี้ผลบาปนั่นแหละ จักย้อนกลับไปหักหลังเจ้าคนคิด และต้องขอขอบคุณ ทุกผู้ที่หัวใจมีธรรมเป็นอำนาจ ทุกกำลังใจ

- ขอบคุณความรอบคอบการตัดสินใจ
- ขอบคุณฝนที่ตกลงมาอนุโมทนาการตัดสินใจ
- ของคุณ สถานการณ์ นี้แหละ การพัฒนาประชาธิปไตย ฯลฯ


***********************************************************************************************************


ขอนำ นิทาน เรื่อง หมาป่า กับ ลูกแกะ แนวใหม่ มาเปรียบเทียบ สู่กัน...

เมื่อหัวหน้าหมาป่า มีบัญชาการ นำบรรดาลูกฝูงมารวมกันในกรุง หมายว่า จะมากินน้ำ กินอาหารให้เปรมปรีย์ แต่่ขณะที่หัวหน้าฝูง กำลัง ดื่มกินน้ำอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำในระยะที่ไม่ไกลนัก มีลูกแกะน่ารัก กลุ่มหนึ่งต่างกำลังกินน้ำอยู่ถัดไป เมื่อหัวหน้าหมาป่าเห็น ดังนั้น

จึงเดินมาพูดกับเจ้าลูกแกะว่า " อะไรกันนี่ เจ้าลูกแกะเกเร เจ้ากล้าดีอย่างไร จึงทำให้น้ำขุ่นเป็นโคลนจนข้ากินไม่ได้ " 

ลูกแกะตอบว่า " ฉันเสียใจ แต่ฉันคิดว่า ฉันไม่สามารถทำให้น้ำนั้นขุ่นจนท่านกินไม่ได้ เพราะ ฉันอยู่ปลายน้ำ จะไปทำให้น้ำขุ่นจนถึงที่ที่ท่านยืนอยู่ได้อย่างไร ? " 


หมาป่า ผู้ตั้งใจจะหาเรื่องกับลูกแกะให้ได้จึงพูดว่า " บางทีมันก็อาจจะเป็นได้ แต่เมื่อหกเดือนก่อน เจ้าคนพาล เจ้าได้ด่าข้าลับหลัง " 

" มันจะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ !!!  "  ลูกแกะตอบ  " ในเมื่อตอนนั้นฉันยังไม่เกิด " 

หมาป่าตอบว่า " อะไรกัน เจ้าช่างไม่มีความละอาย ครอบครัวของเจ้า เกลียดครอบครัวของข้า ถ้าไม่ใช่เจ้าเป็นคนด่า ก็คงเป็นพ่อของเจ้า " เมื่อพูดจบก็ตรงเข้าขย้ำลูกแกะ... ลูกแกะน้อย ก็ใช้วิชาตัวเบา หายตัววับไปจากที่นั้น ปล่อยให้เจ้าหมาป่า ต้องอดกินอาหารที่วางไว้ตรงหน้า ด้วยเสียดายไปอีกนานแสนนาน... 


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ผู้ที่ไม่มีความกรุณา จะไม่ยอมรับฟังเหตุผล เนื่องจากมีความโหดร้าย และ ความอยุติธรรมในใจ จึงเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ในการที่จะไปต่อปากต่อคำด้วย ผู้ที่กดขี่ข่มเหงมักจะหาทางที่จะทำลายเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายจนได้

การหายตัวไปจากพื้นที่เสี่ยงภัย ที่เจ้าหมาป่า วางแผนหมายพับกระดานขย้ำ... แล้วแปลงกายเป็นมดงาน ช่วยกันเก็บงำของทำความสะอาดสถานที่อย่างเรียบร้อย.. ปล่อยให้หัวหน้าฝูงเจ้าหมาป่า ที่สู้อุตส่าห์ ลงทุนและวางแผนโดยรอบคอบอย่างดี ต้อง งงเล่น..โดย จะเป็นเรื่องที่ตราตรึงใจบรรดาฝูงหมาป่าไปอีกตราบนานเท่านาน 
ด้วย นี่แหละ โดยแท้ คือ การพัฒนาประชาธิปไตยให้คนทั้งแผ่นดินได้ชาญฉลาดเกิดสัมมาปัญญา






เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)