อนุทิน #117377

แม้เหนื่อยล้าเพียงใด...

จะยังคงเดินต่อไป

ทั้งที่รู้ดีว่า...เส้นทางข้างหน้า

เป็นภูสูงชัน แลป่ารก

ฉันขอชื่นชมความงามของดอกไม้ป่า

รายรอบทางเดินเส้นนั้น...

แม้ดอกเล็กเล็กของเจ้าจะหลบซ่อน

ด้วยเอียงอาย...

นั่นสะท้อนความเป็นไปของชีวิต

ซึ่งมีไว้ให้ถอดบทเรียน...

มิเดียวดาย...


เขียน:

ความเห็น (0)