อนุทิน #117304

ตอนที่ 19

          จากน้ำตกคอนพะเพ็งเร่งรีบกลับ         ตะวันใกล้จะลับเลื่อนลอยหาย

ฟ้าเริ่มหลัวมัวหมองต้องบ๊ายบาย                   หากยังขืนกรีดกรายไม่เข้ายา  

          รถมาถึงปากเซเวลาค่ำ                       แต่ก็ไม่ชีช้ำอะไรหนา

เพราะพวกเราทั้งสิ้นกินข้าวปลา                    ก่อนที่ไก๊ด์จะพาไปโรงแรม  

         ถึงโรงแรมที่พักบ่ชักช้า                        รีบอาบน้ำอาบท่าให้ชื่นแช่ม

ทำให้จิตผ่อนคลายหายมอมแมม                  เมื่อประแป้งแต่งแต้มยิ่งดูดี  

         ครั้นเข้าฌานเพียงพอก็เอนกาย            หลับสบายหายห่วงคนทวงหนี้

ไร้กังวลใดใดไปทันที                                   นอนฝันดีอิ่มใจไปทั้งคืน  

         ช้าที่ห้า ต.ค. ไม่รอช้า                         เดินลงมาหน้าโรงแรมอย่างแช่มชื่น

สมาชิกต่างก็เคียงเรียงหน้ายืน                       ดูชื่นมื่นทั้งผองเพื่อนพ้องเรา  

         ต่างใส่บาตรพระสงฆ์ทรงศีลา                ที่ได้นิมนต์มาราวว่าเหมา

เพราะไม่มีใครแย่งมาแบ่งเบา                         มีแต่เหล่ากากี่นั้งถ้วนทั้งเพ 



         แล้วถอยฉากลากสังขารผ่านล็อบบี้        ไม่หันรีหันขวางทำห่างเห

ตรงเข้าหาอาหารในจานเปล                            ไม่ไฉเฉฉับเฉียบก็เรียบวุธ 

เขียน:

ความเห็น (0)