อนุทิน 11724 - หยั่งราก ฝากใบ

  ติดต่อ

อ่านบันทึกของคุณดิเรก  สมการแห่ง "ความว่าง"  ทำให้คิดถึง

บทที่ 11 ความว่างเปล่า จากหนังสือ เต๋าเต็กเก็ง เล่มโปรด ตามเคย..

 

ล้อรถนั้นประกอบด้วยไม้สามสิบซี่    รวมกันอยู่ที่แกน

วงรอบนอกของล้อและไม้ทั้งสามสิบซี่นั้น   คือความ "มี"

ดุมล้อนั้นกลับกลวง   คือความ "ว่าง"

จากความว่างนี้เอง   คุณประโยชน์ของล้อก็เกิดขึ้น

ปั้นดินเหนียวขึ้นเป็นภาชนะ  

จากความว่างเปล่าของภาชนะนี้เอง

คุณประโยชน์ของภาชนะก็เกิดขึ้น

เราได้ใช้ประโยชน์จากความมี  

และได้รับคุณประโยชน์จากความว่าง.

การครุ่นคิดใคร่ครวญ อยู่เนือง ๆ นั้น มีคุณประโยชน์ก็ต่อเมื่อ ครุ่นคิดใคร่ครวญในขณะที่อยู่ใน "ความว่าง" มิใช่หรือ

 

  เขียน:  
  แก้ไข:  

ความเห็น (0)