อนุทิน #117122

Buddha Vacana

If, for as long as it takes to snap a finger, a monk thinks, develops and gives attention to the thought of love, then he is called a true monk.  His meditation is not barren, he lives by the Teacher’s instructions, he is one who takes good advice and eats the country’s alms-food to good purpose.  What then could I say of one who makes much of such a thought?

-- A.I,10

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

country's alms-food? หมายถึง people's alms-food หรือเปล่าครับ  

 

สิ่งที่ผมชอบที่สุดตอนบวชพระคือ การพิจารณาอาหารก่อนฉัน   ว่าฉันเพื่อดำรงชีวิต ไม่ได้เพื่อคะนองกายเล่น   ซึ่งผมยังยึดถือทำมาจนวันนี้ (ถ้าไม่เผลอสติด้วยความอร่อยลิ้นไปเสียก่อน)