อนุทิน #116896

ทุกสิ่งไม่จีรัง                แม้ความคิดยังวกวน

วุ่นวายและสับสน          ต้องทุกข์ทนเพราะอัตตา

รักตนให้ถูกทาง             สลัดทิ้งขว้างกามตัณหา

หลงใหลเงามายา           ตัวของข้าใหญ่ยิ่งเกิน



เขียน:

ความเห็น (0)