อนุทิน #116860

ตอนที่ 14

         วันรุ่งขึ้นตื่นนอนแต่ก่อนไก่               แสนสดชื่นกายใจไม่เหงาหงอย

ทำธุระเสร็จไซร้ไม่สำออย                         หย่อนอารมณ์หย่อยหย่อยคอยแก้วตา  

         ครั้นน้องนางเสร็จสรรพขยับขยาย      จูงมือกันผันผายลงมาหา

  อาหารเช้าไม่ผลีผลามตามเวลา                สนทนากันบ้างเป็นบางที  

          พอทุกคนพร้อมเพรียงไม่เลี่ยงหลบ  อยู่กันครบขบวนอย่างถ้วนถี่

รถจึงเคลื่อนเลื่อนล้อไม่รอรี                        แล้ววิ่งรี่ไม่ต้องห่วงต้องท้วงติง  132

         บัสตะบึงถึงท่าเรือบ้านเพียงดี           ต่างเร็วรี่ผันผายทั้งชายหญิง

ลงนั่งเรือหางยาวไร้ราวพิง                          ต่างก็ได้แอบอิงเพื่อนพ้องกัน 

 

        ใส่ชูชีพพร้อมเพรียงไม่เบี่ยงบ่าย        ถ้าตกน้ำคงไม่ตายเป็นแม่นมั่น

อำนวยกับละม้ายนั่งใกล้กัน                      หวังช่วยดึงช่วยดันยามเรือจม     

         ฝ่ายเสทือนนั่งชิดติดจินดา               หวังได้ช่วยน้องยาเมื่อเรือล่ม

ส่วนเจียมจิตหน้าผ่องใสแต่ใจตรม              นั่งกินลมว้าเหว่อยู่เอกา  

         เพราะสุเทพภัสดาไม่มาด้วย              ใครเล่าช่วยปลอบขวัญให้หรรษา

จึงปล่อยใจให้ไหลลงแม่คงคา                     อนิจจาถึงมีเพื่อนเหมือนไม่มี 

        แต่อุทัยนั่งเชิดคอหัวร่อร่า                   เพราะไม่มีศรีภรรยามาจู้จี้

ถึงจากบ้านมาคนเดียวแต่เที่ยวนี้                  มีเพื่อนซี้มากมายหายอาวรณ์ 

        สายชลธีรี่ไหลไปเรื่อยเรื่อย                  สายลมเฉื่อยโชยพัดเหมือนผัดผ่อน

นาวาน้อยลอยล่องท่องสาคร                        วิหคร่อนถลาผิววารี   

        พอถึงท่าชลธารบ้านดอนเดด               จุดสุดเขตเรือล่องท่องวิถี

จึงทยานจากนาวาถ่อกายี                             ต่อจากนี้ครรไลไปรถรา  

         ขึ้นรถเล็กชื่อว่ารถห้าแถว                     เพราะที่นั่งเป็นแนวมีอยู่ห้า

นั่งกันแน่นขนัดเต็มอัตรา                               คันหนึ่งประมาณว่าสิบห้าคน  


          รถแล่นผ่านทุ่งนามีกล้าข้าว                 ดูเต็มพรืดยืดยาวทุกแห่งหน

บางตอนที่รถผ่านมีบ้านคน                            แต่ไม่มีรถยนต์วิ่งสวนเลย  

          เห็นลูกวัวยืนแทะและเล็มหญ้า            ลูกควายไม่เร่อร่าวางหน้าเฉย

ลงนอนปลักพักร่างเหมือนอย่างเคย               โคลนระเหยซึมซาบกลิ่นสาบควาย  


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)