อนุทิน #116776

     ตอนที่ 11

       อัน “ผาส้วมคำนี้มีคำแปล             หมายแน่แท้ “หอห้องของลูกสาว

รอลูกเขยอุ้มสมให้ชมดาว                     แล้ววอนเว้าม่วนชื่นหลังตื่นนอน  

       ส่วนคำว่า “ตาดนี้มีความหมาย      อย่างง่ายง่ายตีความตามอักษร

คือ “น้ำตก” รากศัพท์ไม่ซับซ้อน            เป็นน้ำไม่ไหลย้อนกลับต้นตอ   

       ยามสายน้ำไหลทะยานผ่านหินผา   ขนาดใหญ่อุปมาคล้ายห้องหอ

เป็นน้ำตกโดดเด่นเห็นเพียงพอ              หลั่งไหลออต่อเนื่องอย่างเนืองนอง   

       ตาดผาส้วมมีตำนานเล่าขานว่า         ที่คลับคล้ายคลับคลาเหมือนหอห้อง

เพราะบาเจียงได้สร้างอย่างเรืองรอง        รอรับมะโลงน้องน้อยผู้กลอยใจ 



      แต่จากบัดนั้นถึงบัดนี้                        แม้แต่เงานางตัวดีหามีไม่

เพราะมะโลงพลัดพรากตีจากไป              หนีตามคนรักใหม่ไม่ไยดี 

      เหมือนคราวเคราะห์กระหน่ำกรรมมาซัด   ให้ทั้งคู่วิบัติจนถึงที่

ลับหายไปในสาย “มหานที -                      สี่พันดอนแก่งลับลี้นิรันดร 

      น้ำตกนี้คุณวิมลคือคนไทย                 ได้เข้าไปพัฒนามาเก่าก่อน

ทั้งอนุรักษ์ผืนป่าอย่างอาทร                      จนกระฉ่อนเกรียวกราวทั้งลาวไทย  100

       โดยได้ขอสัมปทานผ่านตามกฎ          ไม่จับจดสร้างที่พักอย่างฝักใฝ่

เป็นรีสอร์ทแสนสวยด้วยปักใจ                    อยู่ในไพรเคียงธาราสง่างาม  

        าหารเที่ยงมื้อนี้ที่น้ำตก                    แต่ไม่มียี่สกอย่าสอบถาม

อันว่าปลาน้อยใหญ่ในถ้วยชาม                    มีอยู่ในเขตคามของแดนลาว

   

         บรรยากาศร่มรื่นชื่นมื่นแท้                   เพราะเด็กเสิร์ฟยังไม่แก่ล้วนแต่สาว

บางคนดูขำคมปล่อยผมยาว                         ทั้งใบหน้าตาวาวคล้ายสาวไทย   

         เมื่ออาหารมื้อเที่ยงเรียงในท้อง           อันเพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งน้อยใหญ่

เดินขึ้นรถต้วมเตี้ยมเตรียมครรไล                  มีจุดหมายต่อไปคือ “ตาดเยือง”  

          อันน้ำตกตาดเยืองเมืองปากช่อง        แม้จะเห็นเป็นรองเรื่องความเขื่อง

แต่สายน้ำขาวใสไหลนองเนือง                    หลั่งลงมาต่อเนื่องอย่างอลอึง   


 

        

          คำว่า “เยือง” หมายแท้เที่ยงว่า “เลียงผา”   เป็นชื่อของสัตว์ป่าชนิดหนึ่ง

เปรียบกับแพะพอได้เกือบคล้ายคลึง                เป็นสัตว์ซึ่งอยู่ตามเขาก่อนเก่ามา  

          ถ้าใครอยากจะดูอยู่ใกล้ใกล้                 ก็ดูได้ตามใจดังใฝ่หา 

แต่ตัวฉันล้มตึงจึงขอลา                                  ก็เพราะว่าทางลื่นพื้นลาดลง   

           ตาดเยืองไหลอาบที่ราบสูง                 ไหลหล่อเลี้ยงยางยูงพู่ระหง

ทุกชีวิตที่เกิดมาในป่าดง                                ต่างก็คงอยู่รอดตลอดไป  


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

ขอบคุณมากค่ะ .... นำสิ่งดีดี และ  รูปวิว  สวยๆๆ มาฝาก นะคะ

ขอบคุณค่ะ ที่ให้กำลังใจ