อนุทิน #116726

ตอนที่ 10

        สองข้างทางผ่านไปไกลปืนเที่ยง      คงมีศัพท์สำเนียงเรไรหริ่ง

เสียงโหยหวนครวญครางของค่างลิง         ทั้งเสียงสิงห์สาราสัตว์ไล่กัดกัน   

        แต่บนรถศัพท์สำเนียงเสียงขับขาน   เป็นเพลงหวานวานซืนรื่นหูฉัน

เหล่านักร้องทั้งมวลล้วนผูกพัน                 โก่งคอขันแบไต๋ได้เต็มร้อย   

        ถึงน้ำตก “ตาดผาส้วมสวมใจสิงห์    รีบติดตามยอดหญิงไปต้อยต้อย

ข้ามสะพานโอนแอ่นที่แขวนลอย             โดยค่อยค่อยก้าวเดินดำเนินไป   

         เพราะสะพานแขวนห้อยนั้นลอยโล้  แกว่งโยกโย้ซ้ายขวาน่าหวั่นไหว

ถ้างันงกตกธาราไม่ว่าใคร                         คงเป็นผีเฝ้าไพรอย่างยืนยาว   

   


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

ขอบคุณที่ชม(คนเขียน)ค่ะ