อนุทิน #116423


ใบไม้ร่วงหล่น

โรย...ลา

ใบแล้ว...ใบเล่า

ตามกาล...ละแลวาง

ความจริงแห่งชีวิต

เกิด แก่ เจ็บ และจากไป...

หลงเหลือเพียงความทรงจำของวันวาน

เวลาชีวิตช่างสั้นนัก...

ขอจงดำเนินด้วยสติแลเมตตา

...

ภาวนาด้วยจิตนอบน้อมอย่างที่สุด

แด่ผู้จากไป...ไม่หวลคืน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)