อนุทิน #116178

งานบุญทำบุญให้จิตทุกๆดวงที่ล่วงลับไปแล้วในโรงพยาลบาล

ดูสว่างขึ้นมา ใจสบาย ทุกคนเบิกบาน นี่แหละเขาจึงเรียกงานบุญ

งานอะไรที่ทำแล้วเสร็จแล้วเบิกบานใจ โล่ง ไม่ติดค้าง จึงเป็นงานบุญ

พระท่านสวดนานมาก ก่อนเริ่มสวดท่านหันมาถามว่าวันนี้ตั้งใจทำบุญให้ใคร

ก็บอกไปว่าทุกจิตวิญญาณที่ล่วงลับไปแล้ว ไม่เลือกค่ะว่าเป็นใครให้ทุกจิตวิญญาณ

เสร็จงานก็ไปstreem 3 ซู่ กลับบ้านได้ ได้พักผ่อนเต็มที่อีกครั้ง เช้านี้จึงตื่นตั้งแต่ตี สาม

นอนดูลมหายใจเข้าออกๆ ราว 5 นาที จึงรู้สึกว่าคัดจมูก ลุกขึ้นนั่งช้าๆ

แล้วก็เลยนวดศีรษะบำรุงหัวใจ กัวซาหน้าตัวเองด้วยนิ้วมือ รู้สึกโล่งขึ้นมาตามลำดับ

รู้สึกเลือดไหลดีขึ้นร้อนผ่าวเบาๆไปตามบริเวณศีรษะ ใบหน้า ก็ยืดแขนขาออกกดจี้ไปตามจุด

เบาสบายแล้วจึงนั่งดูลมหายใจเข้าออกไปอีกราว 30 นาที รู้สึกเมื่อย ก็ทน

แต่นึกว่า "เราจะไปทรมานสังขารทำไมเล่า"

จิตก็ให้มันนิ่งรู้สึกตัวแล้วเปลี่ยนอริยบทเสีย นึกแล้วก็ทำแล้วยืนนิ่งกำหนดลมหายใจใหม่ 

แล้วจึงเดินๆๆๆๆ เออสบายดี ผ่านไปสิบห้านาทีประมาณนั้นเอ๊ะ ทำไมน้ำตาไหล อ้อล้างขี้ตา

เริ่มสลึมสลือ นี่จิตจะหลับใหล แบบใหลหลงหรือไร  ปิดแอร์ เปิดหน้าต่าง ทำงานบ้าน

ก็พยายามให้รู้สึกตัวกับการเคลื่อนไหว แม้ลมหายใจก็ปรับให้สอดคล้อง นั่งสมาธิไป

วันนี้ 2 โมงเช้าต้องเดินทางไปเจอสหายในอดีต บอกให้ถอดรูปออกให้หมดเหลือไว้เพียงความเป็นเพื่อน

นัดเจอกัน 10 โมงเช้าที่เซ็นทรัลพระราม 9 ประมาณไว้ว่างานนี้ ไม่น่าจะเกิน 15คน

นับเป็นการพบปะกับเพื่อนในอดีตเมื่อ40 ปีเป็นครั้งที่ 4 แต่หลายคนวันนี้เพิ่งจะได้เจอกันเป็นครั้งแรก

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)