อนุทิน #116036

๒๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๕ (๔)

ฝนหยุดตกแล้ว ที่สุราษฎร์มืดแล้ว แต่ข้าพเจ้ายังนั่งพิจารรณาใคร่ครวญในตนเอง ระลึกถึงท่านพุทธทาสและคำสอนของท่านมากมาย ย้อนกลับมาถามตนเองว่า ตราบเท่าที่ตั้งใจถึงเป้าหมายปลายทางชีวิตอันสูงสุด สิ่งที่เราพึงตระหนักให้มากคือ ขันติและความเพียร ขันติจะเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงใจให้อยู่รอดได้ท่ามกลางผู้คนและเรื่องราวที่นับวันห่างไกลศีลและธรรมมากไปทุกที

ความเพียรจะทำให้เราไปใกล้ปลายทางมากที่สุด แล้วเราจะมาหยุดเพียงเท่านี้เหรอ มีเรื่องราวมากมายที่เรายังต้องเรียนและเป็นบทเรียนที่ละเอียดขึ้นเรื่อยๆ

เขียน:

ความเห็น (0)