อนุทิน #114362

| อนุทิน ... ๓๒๕๖ |

"ความเงียบ"

...

ความราบเรียบ เงียบเฉย ละเลยทุกข์
เป็นความสุขเล็กน้อยเ้ฝ้าคอยหา
ใช้ชีวิตสันโดษห่างโกรธา
มันจะคอยพัดพาอารมณ์ไป

อันความเงียบ ช่วยให้ได้ใคร่ครวญ
ความแปรปรวนของใจแอบถามไถ่
ว่าฉันอยู่ในโลกนี้ได้อย่างไร
หากเสียงดังอยู่ในใจตลอดเวลา

...

(ความเห็นเป็นกวี จากบันทึก ความเงียบ - ช่องว่างระหว่างคำพูด ของอาจารย์ Blank ...ปริม pirimarj...)

เขียน:

ความเห็น (0)