อนุทิน #114052

ทบทวนการทำงานในค่ำคืนที่เมืองอุดร


นั่งคิดย้อนบรรยากาศการทำงานช่วงกลางวัน... บรรยากาศของการเเลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่หลากหลาย (ทั้งความคิด และตัวตน เรื่องราว)

สิ่งที่ยากที่สุด สำหรับผมและทีมงานคือ

"การรู้จักผู้คนอย่างที่เขาเป็นอย่างเข้าใจ อดทน จริงใจ เเละน้อมรับ"

ทั้งหมดน่าจะเป็น "เสน่ห์" ของทีมงานที่เหมือนเป็นคนทำงานรุ่นใหม่ของผม...ที่ทุกคนทำหน้าที่เป็น "ผู้นำกระบวนการเรียนรู้" (Facilitator)

ผมคุยกับเพื่อนร่วมงานบางคนว่า

"เราได้บทเรียนตลอดเวลาที่เราทำงาน และสิ่งที่เราได้เรียนรู้ เรารับสิ่งดีไป ส่วนสิ่งไม่พึงพอใจ เราก็ต้องรับไปเช่นกันเเต่เป็นบทเรียนเพื่อการแก้ไข ครั้งต่อไป เราจะไม่ทำผิดซ้ำอีกครั้ง"

หรือ คุยกันเล่นๆว่า

"ล้มครั้งต่อไป เราจะเลือกท่าล้มที่เท่มากขึ้นกว่าครั้งนี้"

เราทำงานกับผู้คน...

สิ่งที่เราชอบให้เขาทำให้เรา...เราควรทำให้เขา สิ่งที่เราไม่ชอบที่เขาทำกับเรา...เราก็อย่าทำแบบนั้นกับเขา

คิดแบบนี้ > เราได้กำไรทั้งบทเรียนการทำงานตามผลลัพธ์ เเละ บทเรียนของชีวิตที่เติบโตไปทุกวัน

ขอบคุณทีมงานที่ร่วมทำงานด้วยกันเคียงบ่าเคียงไหล่.. คืนนี้ผมนั่งสรุปงานไป...นึกทบทวนไปอย่างช้าๆ

ผมรักงานนี้จัง!!!! ราตรีนี้ยังยาวนัก... ผมนั่งละเลียดอักษรไปเรื่อยๆ

๑๖ กย. ๕๕

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

สวัสดียามดึกค่ะ อ.เอก

อย่าบอกนะคะว่าอยู่ "คีตกวี"

คราวหน้ามาแถวอุดร บอกกันบ้างนะคะ

เพราะ"รัก"นี่เองค่ะ จึงทำให้"งานเข้า"เสมอมา

ขอบคุณครับพี่โอ๋ เพราะ รัก คำเดียวใช่เเล้วครับ