อนุทิน #11379

บ่ายแล้ว..ฝนลงเม็ดเพียงชั่วระยะสั้น ๆ แล้วจากหายไปราวกับเง้างอนต่อพื้นดิน. ขณะที่ฉันกลับหวนคิดถึงบ้านอย่างมหาศาล. ฝนตกอาจเหมาะกับคนอกหัก. แต่ฉันกลับรู้สึกเสมอมาว่า  ฝนตกคือสัญญาณเสียงจากท้องทุ่งในบ้านเกิดที่ร้องส่งมายังฉัน.

บ้าน..
ตระหง่านเหงาอยู่ข้างใน
กระซิบร่ำบอกกับใจ
เมื่อไหร่...เมื่อไหร่ ...จะกลับไปแอบอิง

เขียน:

ความเห็น (0)