อนุทิน #113681

เตรียมงานประชุมและworkshop วันที่ 12 กย. 55 สิ่งที่ทำไปแล้ว.............ทำให้เกิดประสบการณ์ และการทบทวนทำให้เกิดการปรับเปลี่ยนไปในทางที่สร้างสรรและตามความต้องการ เพื่อให้เป้าหมายของการเดินทางชัดเจนและเป็นรูปธรรมมากขึ้น

การนำผลของงานมาใคร่ครวญจึงเห็นงานมิได้เห็นปัญหา ความรู้สึกว่าเห็นงานจึงทำให้ใจลิงโลดมากกว่าคำว่าเห็นปัญหา อันที่จริงเขาต่างเรียกสิ่งที่ไม่ประสงค์แต่เกิดขึ้นว่าคือปัญหา แต่ฉันกลับไม่รู้สึกกังวล เพราะฉันได้เห็นงาน และแนวทางการเชื่อมโยงให้เกิดประโยชน์ต่อเพื่อนผู้ป่วยต่อการทำงาน

เมื่อเราเดินเข้าไปฟังเสียงของเพื่อนผู้ป่วยอย่างตั้งใจ เราจึงเดินเข้าไปนั่งเพื่อเรียนรู้และทำความเข้าใจเขาได้เร็วขึ้น และการตั้งใจฟังอย่างมีสติ จึงทำให้เรามองเห็นทางให้เพื่อนของเรามีความสุขได้ ถ้าเขาเปิดใจในจังหวะเดียวกันกับเรา

การทำความเข้าใจในความสุขจึงต้องมีความเข้าใจในข้อธรรมบ้างแม้ไม่ลึกซึ้งเท่าผู้ปฏิบัติกรรมฐาน วิปัสนาที่เชี่ยวชาญ และยอมรับในความไม่จิรังของมัน และการทำเช่นนี้จึงเติมเต็มพลังให้กับชีวิตได้ก้าวเดินต่อไปบนถนนแห่งกรรมดี

การเปิดพื้นที่ว่างบางส่วนของจิตใจ ทำให้มองเห็นการเกิดของปัญหาได้ง่ายขึ้น และเมื่อมองย้อนตามไปจึงรู้ว่าต้นเหตุของปัญหาอยู่ตรงนี้นี่เอง

และเมื่อใจรับรู้และเข้าใจต้นเหตุแล้ว จึงหันมาทำความรู้สึกถึงลมหายใจเข้าออกอย่างแผ่วเบา ความรู้สึกอยากช่วยเหลือจึงทวีขึ้น นำพาไปสู่การให้ความช่วยเหลือ ช่วยแก้ปัญหา

บ่อยครั้งเมื่อความรู้สึกอยากช่วยแรงกล้าเกินพอดี เราจึงเจอความทุกข์ แต่เป็ฯทุกข์ที่ไม่ช้ามันจะเปลี่ยนความรู้สึกและจิตใจให้เบิกบาน  แม้ว่ามันจะอยู่ได้ไม่นาน และเรากลับยินดีกว่าปล่อยให้ความทุกข์ใจครองโลกแต่เพียงผู้เดียว

 

เมื่อความทุกข์เกิดขึ้นจิตใจของเราจะวิ่งเข้าสู่ความกระด้างและแข็งกร้าว ด้วยความรู้สึกอยากเอาชนะ ได้พุ่งขึ้นมาแทนที่ไมตรีจิตที่อ่อนโยน เพียงเพราะความโลภที่มุ่งหวังให้เกิดสิ่งดีงามได้เร็วทันใจ เป็นความเห็นแก่ตัวที่เร่งเร้าเพื่อความสำเร็จ

หากเรายับยั้งมันไม่ทัน ความร้อนแรงในอารมณ์จึงพุ่งตามมาอย่างไม่ทันตั้งตัว และเมื่อเราเพียรฝึกมองความคิดของตนเอง เราจึงเห็นเบรคชั้นเยี่ยมรอเรานำไปใช้ และมันคือลมหายใจลึกๆนั่นเอง

เรายังเหลือค้างความคิดอยู่ที่ตรงนี้ ที่เมื่อใดจิตของเราไม่อาจนิ่งเฉย และมองข้าม หรือก้าวไปสู่การปล่อยวางได้ ในขณะเผชิญกับปัญหา เราจึงต้องเจอกับความประมาทและลืมลมหายใจที่แสนวิเศษในตัวเราเสมอ จิตตามความคิดไม่ทัน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)