อนุทิน #113668

พื้นดินในไร่ไม่เท่ากัน ลุงเล็กอยากให้พื้นดินผืนนี้เรียบไม่รกตา จึงจ้างรถมาไถ และไม่นานต้นหญ้า ต้นสะเดาต้นขี้ควาย ต้นสา ต้นหญ้าอื่นๆอีกหลายชนิดที่ฉันเริ่มทำความรู้จักว่าพวกเขาคือสมุนไพร เช่นต้นใต้ใบ ต้นไมยราพ ฯลฯ ต่างพากันขึ้นมาเต็มผืนดินแห่งนี้ ฉันใช้เสียมเล็กๆขุดลงไปดินชุ่มน้ำ ฉันดีใจและร้องเสียงดังเรียกลุงเล็กมาดู เสียงลุงเล็กตะโกนมาว่าตื่นเต้นไปได้ ดินมันได้หญ้าคลุมมันก็มีความชื่น แต่ฉันคิดต่อว่ามันได้น้ำค้างด้วยย่ะ และมันก็ได้ต้นไม้กางร่มให้ด้วย ฉันบอกว่าปีนี้พ่ออย่าไถมันนะ ให้มันเป็นป่าเป็นดงหญ้าในไร่มะม่วงอย่างนี้แหละ ไม่มีเสียงตอบแต่ฉันก็เหมาเอาว่าได้อนุญาตให้หญ้าขึ้นได้แล้ว ฉันแอบยิ้มกับมะม่วง และมะพร้าวที่ยืนต้นคู่กัน อีกทั้งยังมียอดสัปรดสวนผึ้งที่ฉันแอบปักลงไปด้านหน้ามะพร้าวอีก 3 หน่อ มันก็เติบโตชูใบสวยเรียวเป็นนวลให้เห็น ต้องเก็บไว้เป็นความลับให้ลุงเล็กมาเห็นเอง ฉันทำตามสวนป่าของพ่อครูบาที่แหวกหญ้า ดายหญ้าเฉพาะที่จะปลูกต้นไม้ใหม่ลงไป ที่เหลือก็ปล่อยให้ช่วยคลุ่มดิน และตัดยอดต้นหญ้าม่คลุ่มโคน ไม่ให้ดินโดนแสงแดดโดยตรงจะได้รักษาความชื้นไว้ให้นานวันได้ ความรู้สึกห่วงใยและอาทรบังเกิดขึ้นเงียบๆเป็นความรูสึกที่คล้ายกังวลแต่มียินดีอยู่ด้วย ยินดีที่ได้ปลูกต้นไม้ให้ผืนแผ่นดิน และยินดีเมื่อต้นไม้เขียวสะพรั่งในไร่มะม่วง ทุกครั้งที่ฉันออกจากเมืองและวิ่งรถมาเป็นระยะทางกว่า 100 กิโลเมตรนั้น ฉันจะมีเปลือกผลไม้ และของสดในครัวที่ถูกหมักด้วยกรรมวิธีการทำEM มาฝากต้นไม้ในไร่ทุกครั้ง นอกจากนี้ยังแอบแบกถุงขี้กระต่ายของลูกสาวมาฝากไว้ดินไว้เป็นหย่อมๆ ความคิดนี้ฉันได้จากดร.แสวง รอยสูงเนิน แต่ของดร.แสวงนั้นท่านบอกว่าท่านใช้ขยะของสด ส่วนของฉันมีทั้งสดทั้งดอง(อีเอ็ม) แถมขี้กระต่ายถุงใหญ่ใส่แทนอาหารที่กระต่ายกินหมดแล้ว ต้นหญ้าที่ไร่นี้กระต่ายชอบแทะเล่น และฉันเพิ่งรู้ว่าใบของลิ้นฟ้าซึ่งน้องดร.ขจิตได้ส่งเมล็ดทางปณ.มาให้เพาะนั้นมันสามารถรักษาอาการปอดอักเสบของเจ้าเจสัน(คลิกซ์)ได้ดีด้วยนะ เจ้าเจสันป่วยหายใจขัดทรมาน เมื่อพาไปหาหมอๆบอกว่ามันอาจไม่รอด ทำเอาลูกสาวร้องไห้โฮ ฉํนต้องรีบพามันไปรักษาที่รพ.สัตว์ ซึ่งรักษากระต่ายด้วยอยู่แถววัดเสมียนนารี คลองประปา หมดเงินไปหลายทีเดียวกลับมาอาการก็ยบังไม่ดีขึ้น บังเอิญเจ้าลิ้นฟ้ากำลังแตกยอดใหม่ เจ้าเจสันผู้พิสมัยเสียงพูดภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทย มันกินเอาๆๆ เมื่อได้เวลาให้กินยามันปฏิเสธด้วยการพ่นทิ้ง แล้ววิ่งไปที่ต้นลิ้นฟ้าน้อยๆ ฉันเฝ้าดูมันด้วยความรู้สึกสงสารเจ้าลิ้นฟ้าและกล่าวขอโทษและขอบคุณที่ใบของมันช่วยชีวิตเจ้าเจสันให้รอดตาย ...เหตุการณ์วันนั้นทำให้ฉันหันมาเพาะเจ้าลิ้นฟ้าเพิ่ม แต่คราวนี้ไม่ทราบเพราะเหตุใดฉันเพาะมาเกือบ 2 เดือนแล้วมันยังไม่โผล่ขึ้นมาให้เห็นเลย หรือว่าเมล็ดที่เก็บไว้มันฝ่อหมดแล้ว แต่ไม่เป็นไร ลิ้น ฟ้ารุ่นแรกยังอยู่อีกสองต้นมันแข็งแรงมากแม้ว่ายอดจะหักไปแล้วถึง 2 ครั้ง แต่มันก็แตกใบเติบโตแข็งแรงมาก ฉันตั้งใจจะเรียนรู้เจ้าต้นไม้นี้ด้วยตัวเองให้ได้มากๆ บางทีมันอาจช่วยใครๆได้อีกมาก ที่สำคัญฉันคิดว่าฉันจะยิงเมล็ดมันเข้าป่าตามภูเขา เพื่อมันจะได้เป็นยารักษากระต่ายป่า และสัตว์อื่นๆได้ ขอบคุณทุกท่านที่แบ่งปันและเอื้อเฟื้อสิ่งดีๆให้ครอบครัวเรา

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)