อนุทิน #113666

ไร่มะม่วงที่กำลังจะกลายเป็นไร่ป่า

เป็นครั้งแรกที่ฉันมองไร่มะม่วงด้วยความรู้สึกอยากให้มันเปลี่ยนแปลงเป็นสวนป่าภายในพริบตา ฉันรู้สึกอ่อนล้า และขาของฉันเริ่มเดินสะดุดต้นหญ้าและล้มลงทันที ..ฉันรู้สึกว่าหัวเข่าทั้งสองข้างของฉันอยากพักผ่อน เมื่อฝ่ามือทั้งสองข้างปะทะกับหินก้อนเล็กๆ..รู้สึกแสบเล็กน้อย แต่ที่หัวเข่าทั้งสองข้างแสบและมีเลือดออกมาซิบๆ....ฉันนิ่งมองมือทั้งสองข้าง ผิวที่คล้ำอยู่แล้วยิ่งคล้ำหนักมากขึ้น แต่มีบางอย่างสะกิดให้ฉันยกแขนทั้งสองชูขึ้นเหนือศีรษะ และความรู้สึกสบายๆก็เข้ามาแทนที่อาการเจ็บนิดๆที่หัวเข่าหายไป ฉันมองเข้าไปในไร่ที่เต็มไปด้วยหญ้าสูงพ้นศีรษะ..ลมพัดเบาๆ กลิ่นดอกผกากรองส่งกลิ่นมาแตะจมูกเบาๆ พวกเขาคงอยากให้ฉันลุกขึ้นและยิ้มชื่นชมดอกบานหลากสีที่แข่งกันออกมารับฝนใหม่ เมื่อใจของฉันย้ายไปตามกลิ่นผกากรอง ความเจ็บปวดเล็กน้อยและความเมื่อยล้าจึงจากไป ...ฉันรู้สึกถึงความห่วงใยที่ธรรมชาติรอบกายมีให้กับฉัน และเมื่อฉันลุกขึ้นยืน ตัวตรง สูดลมหายใจลึกๆช้าๆ และจิตได้นำพาให้ฉันเริ่มภาวนาในใจ ...การก้าวย่างเริ่มขึ้น สองแขนลากสายยางไปข้างน้ำ

เพื่อรดน้ำให้กับต้นกล้าใหม่ของมะรุม มะม่วงและกระท้อนจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งท่ามกลางแสงแดดที่กำลังร้อนระอุ ฉันก้มหน้าไปทักทายต้นกล้าเหล่านั้นทีละต้นๆพร้อมกับเปิดฝาขวดพลาสติกเติมน้ำใส่ลงไป และคิดว่าฉันกำลังเตรียมเสบียงให้ต้นกล้าสามารถเติบโตโดยอาศัยน้ำจากขวดที่ฉันฝังไว้ให้ได้นานถึง 2 สัปดาห์ ถ้าฝนไม่ตกลงมา ต้นกล้าเหล่านี้ก็ยังคงเติบโตได้

 

เขียน:

ความเห็น (0)