อนุทิน #112819

เมื่อเหตุการณ์ผ่านไปแล้วจึงรู้ว่า การคิดเร็ว ตัดสินใจเร็ว แม้ถูกใจผู้มาติดต่อ แต่ความผิดพลาดกลับทำร้ายตัวเราเอง แต่เมื่อพิจารณาว่ามันผิดพลาดเพราะความรู้สึกที่อยากช่วย จึงให้อภัยความผิดพลาดของตนเอง และมองหาหนทางแก้ไขผลรับที่เกิดขึ้น แม้ต้องเจ็บเนื้อตัวเองก็ยินดีแต่เมื่อมีเวลามากขึ้น ให้ได้ทบทวนความคิดและการกระทำของตัวเอง จึงพบว่า การตัดสินใจทำอะไรลงไปและการรับปากช่วยเขาไปหมดนั้น ไม่ได้ทำให้ตัวเราเจอปัญหาเพียงคนเดียว แต่กลับกระทบผู้เกี่ยวข้องเป็นปลาติดแหไปด้วย แม้จะได้รับรู้ว่าเขาตกกระไดพลอยโจนและยินดีตกกับเราด้วย แต่เราก็รู้สึกเป็นการเอาเปรียญเราได้ประโยชน์แม้จะเป็นประโยชน์เพียงคำขอบคุณก็ตามแต่มันก็มีพลังที่จะสะท้อนให้เกิดการเสียดุลขึ้นระหว่างมิติสังคม ในสังคมหนึ่งความสุขที่ควรได้รับอย่างพอเพียงๆในระดับที่พอเพียงพอเหมาะเป็นสิ่งที่ควรจะมีจะเกิดได้ หากมีกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้เปรียบจากการเสียเปรียญของอีกฝ่ายจึงไม่มีความสมดุลทั้งทางร่างกาย และจิตใจที่ไม่อาจถ่วงกันได้ คนไม่เสียไม่ได้อะไรเลยเช่นเราจึงดูเหมือนจะได้เปรียบฝ่ายเสียดุลซึ่งไม่หนักหนาอะไร แต่ฝ่ายเสียดุลซิต้องเสียเปรียบฝ่ายได้เปรียบมากมาย นี่เป็นผลอันเกิดจากการรับปากคนง่ายและเร็วเกินไป ส่งผลให้บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องและไม่จำเป็นต้องเสียสละ ต้องมาเกี่ยวข้องและเสียสละโดยไม่ได้รับอะไรเลย แม้คำพูดดีๆอีกทั้งยังถูกฝ่ายได้เปรียบมองและเข้าใจว่าได้มันน่าเวทนาเจ้าความคิดไวตัดสินใจไวในสถานการณ์เช่นนี้จริงๆ

เขียน:

ความเห็น (0)